مبانی قاعده نفی اختلال نظام در فقه اسلامی و حقوق موضوعه
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشگاه شیراز
2 مربی گروه حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
doi
10.22059/jjfil.2016.60144چکیده
این تحقیق نفی اختلال نظام را به عنوان یک قاعده اصطیادی در فقه اسلامی مورد مطالعه قرار میدهد. مفهوم قاعده این است که در تشریع احکام، هیچ حکمی که برهم زننده نظامهای حاکم بر زندگی مردم باشد، وضع نشده است. تحقیق حاضر که با روش توصیفی و تحلیلی انجام شده، سنت، حکم عقل و بنای عقلا را به عنوان مبانی اصلی این قاعده دانسته، جایگاه آن را در فقه مقاصدی و فقه حکومتی مطرح؛ سپس به بیان شرایط و آثار اجرای این قاعده میپردازد. در نهایت، برای نخستین بار با روش استقرایی به جستجوی موارد کاربرد این اصل در فقه اسلامی میپردازد و با توجه به ادله و فتاوی متعدد اثبات میکند که این قاعده را میتوان به عنوان یکی از قواعد مسلم حاکم بر فقه اجتماعی اسلام پذیرفت و به آن استناد کرد.