نقش هوّیت در توسعه روابط ج.ا.ایران با منطقه آسیای میانه براساس رهیافت سازه انگاری
نویسندگان
1 استادیار گروه روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
2 استادیار و رئیس دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد
3 دانشجوی دوره دکتری علوم سیاسی، گروه روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
4 استادیار گروه روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان (نویسنده مسئول)
doi
چکیده
بر اساس سند چشم انداز بیست ساله ج.ا.ایران در افق ١٤٠٤، گسترش روابط با کشورهای همسایه و همفرهنگ جزو اهداف اصلی ج.ا. ایران قلمداد میگردد. مفروض اصلی مقاله حاضر این است که براساس رهیافت سازهانگاری با عنایت به منافع متنوع اقتصادی، نظامی، امنیتی، سیاسی و اجتماعی که ارتباط با کشورهای آسیای میانه (ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان) برای ایران به ارمغان می آورد، هویت ملی مشابه در بین کشورهای این منطقه با ایران میتواند زمینه را برای برقراری روابط نزدیک تر و مفید تر آماده سازد. در این مطالعه توصیفی-تحلیلی به شکل کتابخانه ای از منابع مختلف تلاش شده است تا شاخص های هویت ملی مشابه بین کشورهای ایران و منطقه آسیای میانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. بر اساس یافتههای پژوهش حاضر، مهمترین شاخصه های هویت ملی مشابه بین کشورهای مذکور را میتوان زبان، سرزمین، دین و مذهب، حکومت و دولت، نژاد و قومیت و عناصر فرهنگی مشابه دانست. بنابراین لازم است در عرصه سیاست خارجی، سیاستمداران ج.ا.ایران با تکیه بر شاخصه های هویت ملی مشابهی که بین ایران و کشورهای آسیای میانه وجود دارد به ارتقای ارتباطات بین المللی ایران با این کشورها بپردازند.