نقش هوّیت در توسعه روابط ج.ا.ایران با منطقه آسیای میانه براساس رهیافت سازه انگاری

نویسندگان

1 استادیار گروه روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

2 استادیار و رئیس دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد

3 دانشجوی دوره دکتری علوم سیاسی، گروه روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

4 استادیار گروه روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان (نویسنده مسئول)

doi
چکیده

بر اساس سند چشم انداز بیست ساله ج.ا.ایران در افق ١٤٠٤، گسترش روابط با کشورهای همسایه و هم­فرهنگ جزو اهداف اصلی ج.ا. ایران قلمداد می­گردد. مفروض اصلی مقاله حاضر این‌ است که براساس رهیافت سازه‌انگاری با عنایت به منافع متنوع اقتصادی، نظامی، امنیتی، سیاسی و اجتماعی که ارتباط با کشورهای آسیای میانه (ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان) برای ایران به ارمغان می آورد، هویت ملی مشابه در بین کشورهای این منطقه با ایران می­تواند زمینه را برای برقراری روابط نزدیک تر و مفید تر آماده سازد. در این مطالعه توصیفی-تحلیلی به شکل کتابخانه ای از منابع مختلف تلاش شده است تا شاخص های هویت ملی مشابه بین کشورهای ایران و منطقه آسیای میانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. بر اساس یافته­های پژوهش حاضر، مهم‌ترین شاخصه های هویت ملی مشابه بین کشورهای مذکور را می­توان زبان، سرزمین، دین و مذهب، حکومت و دولت، نژاد و قومیت و عناصر فرهنگی مشابه دانست.  بنابراین لازم است در عرصه سیاست خارجی، سیاستمداران ج.ا.ایران با تکیه بر شاخصه های هویت ملی مشابهی که بین ایران و کشورهای آسیای میانه وجود دارد به ارتقای ارتباطات بین المللی ایران با این کشورها بپردازند.