تخصیص موثر میزان انتشار CO2 بین اعضای منتخب اوپک: مدل مجموع سود صفر در تحلیل پوششی دادهها (ZSG-DEA)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد نفت و گاز دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
3 استادیار ﻣﺮﻛﺰ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻋﻠﻤﻲ - ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻱ ﻗﻨﺪ ﻛﺮﺝ
4 استادیار اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
5 استادیار اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
6 استادیار اقتصاد دانشکده نفت تهران، دانشگاه صنعت نفت
doi
چکیده
اهمیت روزافزون کاهش انتشار گازهای گلخانهای و ارتباط تنگاتنگ توازن توسعه اقتصادی و انتشار این گازها، نه تنها مستلزم همکاری همه کشورهاست، بلکه منصفانه بودن روش تخصیص مجوزهای انتشار بر عملکرد این سیستم نیز بسیار تاثیرگذار خواهد بود. در این مطالعه، برای تعیین میزان تخصیص بهینه انتشار و ایجاد شرایط همکاری برای دستیابی به حداکثر کارایی در بین کشورهای منتخب عضو اوپک، از مدل غیرخطی مجموع سود صفر در تحلیل پوششی دادهها (ZSG-DEA) با فرض میزان ثابت انتشار دی اکسیدکربن (CO2) استفاده شدهاست. نتایج بیانگر متفاوت بودن میزان بهینه انتشار در کشورها نسبت به وضعیت فعلی آنهاست. در کشورهای منتخب عضو اوپک و با در نظر گرفتن شاخصهای مصرف انرژی، تشکیل سرمایه، جمعیت، تولید ناخالص داخلی و انتشار CO2، با استفاده از مدل ZSG-DEA میزان بهینه انتشار در کشور ما بالاتر از میزان فعلی میباشد حال آنکه کشورهای عربستان، عراق، کویت، قطر و امارات باید میزان انتشار CO2 خود را کاهش دهند.
