نقد و بررسی نکاح مشروط (شرط عدم روابط جنسی)
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، گروه الهیات و حقوق، قائمشهر، ایران
2 دانشیار، دانشگاه عالی شهید مطهری، تهران، ایران
doi
10.22059/jjfil.2015.55304چکیده
عقد نکاح همانند سایر عقود معاوضی از قابلیت پذیرش هر گونه شرط جایز برخوردار است، با این تفاوت که نکاح از عقود خاص بهشمار میآید و برخی از آثار مترتب بر آن را باید تعبداً همانگونه که هست پذیرا شد. از جمله شروط متصور در ضمن عقد نکاح، شرط عدم رابطۀ جنسی است. برخی از محققان محترم در نوشتارهای خود جواز چنین شرطی را با عنوان تمکین حق است نه حکم، مطرح کردهاند. آنان برای اثبات سخن خود به دلایلی نیز تمسک جستهاند. نگارندگان مقالۀ حاضر با نقد دیدگاه مذکور بر این عقیدهاند که چنین شرطی در زندگی زناشویی از جمله صور شروط مغایر با مقتضای عقد نکاح است و از مصادیق تحریم مباح و سلب حق بهشمار میآید.
