بررسی تطبیقی رویکرد ایران(پس از انقلاب اسلامی) و نهادهای بین المللی در قبال بحران های زیست محیطی
نویسندگان
1 مربی گروه حقوق دانشگاه پیام نور، تهران، ایران و دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشگاه تهران
doi
چکیده
بحران محیط زیست زمانی اتفاق میافتد که تغییر در محیط یک گونه یا جمعیت، باعث تزلزل در ادامه حیات آن شود. محیط زیست ایران از بحران هایی از قبیل آلودگی آب، هوا وخاک، کاهش منابع طبیعی و سوخت های فسیلی، دفع زباله ها، جنگل زدایی و بیابان زایی، کمبود بارندگی و کاهش منابع آبی، ... رنج میبرد. با توجه به اهمیت بررسی موضوع، هدف اصلی پژوهش، پاسخ به این است که رویکرد جمهوری اسلامی ایران و نهادهای بین المللی در قبال بحران های محیط زیست ایران در دوران پس از انقلاب اسلامی به چه صورت بوده است؟ در این مقاله به روش توصیفی-تحلیلی و فیش برداری و به شکل کتابخانهای به بررسی تطبیقی موضوع پژوهش پرداخته شده است. نتایج این پژوهش بیان میکند که نهاد های بین الملل از طرفی با وضع قوانین حامی محیط زیست در جهت حفاظت از محیط زیست گام برداشته و از سویی با وضع تحریم های پیچیده، مقابله با بحران ها را بسیار مشکل ساختهاند. در طی سالیان اخیر در داخل کشور بر اساس اصل پنجاهم قانون اساسی نهادها و سازمانهای دولتی و غیر دولتی متعددی در جهت کاهش بحران های زیست محیطی فعال بودهاند که با توجه به بهبود رتبه ایران در شاخص عملکرد محیط زیست در سال 2020، میتوان این عملکرد ها را مفید و در جهت توسعه پایدار دانست.
