تبین مدل نقش فضای اجتماعی انلاین در رقابت پذیری مطبوعات ورزشی

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مدیریت ورزشی، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام‌ نور تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/jmsk.2024.18475
چکیده

هدف این پژوهش ارائه مدلی برای نقش فضای اجتماعی در رقابت‌پذیری مطبوعات ورزشی بود. روش تحقیق کیفی با رویکرد تحلیل سیستماتیک انتخاب شد. جامعه آماری شامل منابع انسانی (خبرگان علمی: اساتید مدیریت ورزشی و مدیریت رسانه دانشگاه‌ها، و خبرگان اجرایی: خبرنگاران ورزشی، ورزشی نویسان و مدیران رسانه‌ها و مطبوعات ورزشی) و منابع اطلاعاتی (علمی، کتابخانه‌ای و رسانه‌ای مرتبط) بود که شامل 18 نفر و 33 سند بود. نمونه‌ها به‌صورت هدفمند و بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه‌های اکتشافی نیمه‌ساختارمند و مطالعه کتابخانه‌ای نظام‌مند بود. روایی ابزار بر اساس شایستگی عملی، اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین کدگذاران ارزیابی و تأیید شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله‌ای (باز، متمرکز و محوری) انجام شد. چارچوب مفهومی نهایی شامل 81 مؤلفه، 32 بُعد، 14 منظر و 5 سطح بود. سطوح و منظرها بر اساس اثرگذاری و اثرپذیری بین متغیرهای زیرمجموعه خود شامل عوامل زمینه‌ای، نقش فضای آنلاین، عوامل سیستمی و عوامل پیامدی رقابت‌پذیری مطبوعات ورزشی در فضای آنلاین بود. بر اساس یافته‌های پژوهش، مطبوعات ورزشی برای ادامه حیات و توسعه دامنه خود ملزم به به‌کارگیری راهبردهای لازم برای ورود به فضای مجازی، استفاده از قابلیت‌های رسانه‌ای، آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، بهره‌گیری از فناوری روز، تبلیغات و بازاریابی، برندسازی و حمایت از تیم‌ها و باشگاه‌های ورزشی هستند. این اقدامات به آنها امکان می‌دهد تا در شبکه‌های اجتماعی فعالیت مستمر داشته و اخبار ورزشی را به صورت لحظه‌ای و با تحلیل‌های کاربردی به مخاطبان ارائه دهند و مزیت رقابتی ایجاد کنند.