واکاوی پدیده بدبینی تحصیلی دانشجویان آموزش از راه دور: شناسایی نشانگان و ابعاد به روش کیفی
نویسندگان
1 مربی گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران ایران.
doi
10.22084/j.psychogy.2020.14232.1634چکیده
هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر، شناسایی پدیدهی بدبینی دانشجویان آموزش از راه دور، بهمنظور ایجاد یک چارچوب مفهومی و توسعهی مبانی نظری آن بود. روش: این پژوهش از نوع پژوهشهای کیفی است که با استفاده از رویکرد مبتنی بر پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. مشارکتکنندگان در این پژوهش 18 نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور شهر تهران در مقاطع کارشناسی، کارشناسیارشد و دکتری تخصصی در سال تحصیلی 1396-1395 بودند. انتخاب مشارکتکنندگان بر حسب تجربه و نیز آشنایی کلی با موضوع صورت گرفت. دادهها از طریق مصاحبه، به روش هدایت کلیات و بهصورت نیمه ساختاریافته، گردآوری شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. دادهها با استفاده از روش تحلیل محتوای استقرایی در سه سطح باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که 54 نشانگر شناسایی شده در چهار بعد بدبینی نسبت به استاد، بدبینی نسبت به دانشگاه، بدبینی اجتماعی و بدبینی شخصیتی تبیین و دستهبندی شد. نتیجهگیری: بدبینیتحصیلی دانشجویان یک عامل مهم و تأثیرگذار در شرکت و تکمیل دورههای آموزش از راه دور است که نیازمند شناسایی و بررسی است.