تأثیر آموزش برنامهی فرزندپروری مثبت بر کاهش اختلالات برونیسازی شده در کودکان هفت تا 10 ساله
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 دانشگاه پیام نور
3 دانشگاه شاهد
4 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
پژوهش حاضر جهت بررسی تأثیر آموزش مدیریت والدین براساس برنامهی فرزندپروری مثبت (3P) بر کاهش اختلالات برونیسازی شدهی دانشآموزان پسر 7 تا 10 سالهی شهرستان نهاوند، انجام شده است. این مطالعه از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل است و جامعهی مورد مطالعهی آن دانشآموزان پسر 7 تا 10 سالهی دبستانهای پسرانهی شهرستان نهاوند میباشند. نمونهگیری به روش خوشهای انجام شد و مادران 28 نفر از کودکانی که نمرهی مشکلات برونیسازی شدهی آنها در فهرست رفتاری کودک (CBCL) بالاتر از نقطهی برش (64=T) بود، انتخاب شده و به دو گروه آزمایش (14n=) و کنترل (14n=) تقسیم شدند. سپس برنامهی فرزندپروری مثبت به مدت 2 ماه در 8 جلسهی آموزشی120 دقیقهای برای آزمودنیهای گروه آزمایش اجرا شد. سپس مجدداً فهرست رفتاری کودک توسط مادران هر دو گروه تکمیل شد. در نهایت دادههای بهدست آمده با استفاده از روش U من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. تحلیل دادهها نشان داد که گروه آزمایشی در مقایسه با گروه کنترل، پس از پایان جلسات آموزش برنامهی فرزندپروری مثبت، کاهش معناداری در نمرات زیر مقیاسهای رفتار پرخاشگرانه (05/0P<)، رفتارهای قانونشکنانه (01/0P<) و نیز نمرهی کلی مشکلات برونیسازی شده (01/0P<) پیدا کرده است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که آموزش برنامهی فرزندپروری مثبت سبب کاهش اختلالات برونیسازی شده در کودکان مبتلا میشود.