مقایسهی اثربخشی خودتنظیمی رفتار توجهی1، خودتنظیمی رفتار انگیزشی2 و خودتعلیمی کلامی3 بر نشانههای اختلال بیشفعالی همراه با نقص توجه 4
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت معلم تهران
2 دانشگاه تربیت معلم تهران
3 دانشگاه تبریز
4 دانشگاه تربیت معلم تهران
5 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش خودتنظیمی رفتارهای توجهی، خود تنظیمی رفتارهای انگیزشی و خود تعلیمی کلامی بر نشانههای نقص توجه و بیشفعالی میپردازد. دانشآموزان پسر پایهی سوم ابتدایی مبتلا بهاختلال بیشفعالی هـمراه با نقص توجه شـهر تبریز بهعـنوان جامعهی مورد پژوهش انتخاب گردید. با بهرهگیری از روش غربالگری، مصاحبهی تشخیصی و پرسشنامهی علائم مرضی کودکان5 (CSI-4) تعداد 40 دانشآموز مبتلا به اختلال بیشفعالی همراه با نقص، بهعنوان نمونه انتـخاب شدند و در گروههای چـهارگانه (خودتنظیمی رفتارهای توجهی، خودتنظیمی رفتارهای انگیزشی و خودتعلیمی کلامی و کنترل) جایگزین شدند. برای تحلیل نتایج، از روش تحلیل واریانس برای اندازهگیریهای مکرر استفاده شد. نتایج تحلیلهای بهعمل آمده نشان دادند: الف) آموزش راهبردی خودتنظیمی رفتارهای توجهی اثرات معنادار بر کاهش نشانههای نقص توجه دانشآموزان مبتلا به اختلال بیشفعالی همراه با نقص توجه دارد. ب) آموزش راهـبردهای خودتنظیمی رفتـارهای انگیزشی و خودتعلیمی کلامی، اثرات معنادار بر کاهش نشانههای بیشفعالی دانشآموزان مبتلا به اختلال بیش فعالی دارند.