تنشگرهای تحصیلی و واکنش‌ها به تنشگرهای تحصیلی: آزمون اثر میانجیگر سبک-های مقابله

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی

2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی

doi
چکیده

با هدف بررسی اثر میانجیگر سبک­های مقابله در رابطه بین تنشگرهای تحصیلی و واکنش­ها به تنشگرهای تحصیلی, 419 دانشجو (166 پسر و 253 دختر) به پرسشنامه تنیدگی دوران دانشجویی (SLSI؛ گادزلا, 1991؛ نقل از گادزلا و بالوگلو, 2001) و پرسشنامه مقابله با موقعیت­های تنیدگی­زا (CISS؛ اندلر و پارکر, 1990) پاسخ دادند. به منظور ارزیابی روابط بین متغیرهای مکنون و اندازه­گیری شده در الگوی مفهومی, از مدل­یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که در هر دو الگو, تنشگرهای تحصیلی با واکنش­ها به تنشگرها رابطه مثبت و معنی­دار؛ با سبک مقابله مساله­مدار رابطه منفی و معنی­دار و با سبک مقابله هیجان­مدار رابطه مثبت و معنی­دار دارد. همچنین, نتایج نشان داد که رابـطه بین تـنشگرهای تحـصیلی و واکنـش­ها به تنـشگرها از طریق سـبک­های مـقابله مساله­مدار و هیجان­مدار میانجی‌گری شد. در هر دو الگو، تمام وزن­های رگرسیونی از نظر آماری معنادار بوده و متغیرهای پیش­بینی­کننده الگو، 75/0 از واریانس واکنش­ها به تنشگرهای تحصیلی را تبیین کردند. نتایج پژوهش حاضر, بر ضرورت بازشناسی نقش میانجیگر سبک­های مقابله در بررسی رابطه بین تنشگرهای تحصیلی با تنیدگی (مساله­مدار و هیجان­مدار) و واکنش‌ها نسبت به تنشگرهای تحصیلی تاکید می کند. تلویحات برای روان شناسان تربیتی بحث می­شود.