مطالعه درگیری شغلی و عملکرد شغلی با توجه به نقش تعدیلگر ساختارسازمانی در کارکنان اداره کل ورزش و جوانان فارس
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی
2 استادیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی
3 فوقلیسانس مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی
4 فوقلیسانس مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی
doi
10.22034/jmsk.2023.16845چکیده
هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه بین درگیری شغلی و عملکرد با توجه به نقش تعدیلگر ساختارسازمانی در کارکنان اداره کل ورزش و جوانان فارس میباشد. روش پژوهش ازنظر هدف کاربردی، ازنظر ماهیت از نوع توصیفی و همبستگی و ازنظر اجرا میدانی بود. جامعه آماری این پژوهش، تمامی کارکنان اداره کل ورزش و جوانان فارس به تعداد 114 نفر بود، که به شکل کل شمار موردمطالعه قرار گرفتند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامههای استاندارد درگیری شغلی قنبری و همکاران (1394)، عملکرد شغلی کوپر (2009) و ساختار سازمانی وود (2005) بود. برای توصیف دادهها از روشهای آمار توصیفی و برای تجزیه استنباطی دادهها از روشهای آماری استنباطی ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بین درگیری شغلی و ساختار سازمانی با عملکرد شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. همچنین درگیری شغلی و ساختار سازمانی قابلیت پیشبین معنادار عملکرد شغلی آزمودنیها را داشت و درنهایت ارتباط بین درگیری شغلی با عملکرد شغلی از طریق ساختارسازمانی مثبت و معنادار بود.