تحلیل جامعهشناختی بوردیویی بر شخصیتپردازی در سینمای ایران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سینما، دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران- پردیس هنرهای زیبا- دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی
3 دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jsal.2016.58969چکیده
فیلم گوزنها و کندو، دو اثر سینماییِ پیش از انقلاب اسلامی، نشانه هایی از سینمای موج نو را دارند. این دو فیلم توانستند در فضای ذهنیت اجتماعی کنشگران روزمره تأثیر متفاوتی بگذارند. در این پژوهش، با تکیه بر نظریة ساختاربندی بوردیو، سعی شده است سبک روایی دو فیلمِ گوزنها و کندو، با نگاه به سوژه های مطرح شده در فیلم، بررسی شود. نتایج این بررسی نشان می دهد کنشگر اجتماعی، بهرغم اینکه تحت تأثیر ساختارها به زوال کشیده میشود و از متن به حاشیه پرتاب میشود، بزنگاه ها یا پرسوناژهای سمپاتیک دوم می تواند به کنشگر آسیبدیده در میدان اجتماعی کمک کند تا علیه نظم زمانه اش برخیزد و از جایگاه طبقاتی و منزلتی خویش فراتر رود. شخصیت های این دو فیلم بیانگر آناند که سوژه میتواند از حدود ایدئولوژیک زمان و مکان خویش بگذرد و تحت تأثیر دگردیسی روحی به مقاومت در مقابل ارزش ها و هنجارهای رایج دست بزند و، با معناگریزی از سطوح ارزشی جامعه، به معنادهیِ ساختارها اقدام کند و عاملیت خویش را از طریق همین طغیان علیه نظام اجتماعی ثابت کند.