رابطة رضایت از زندگی، سبک مسأله گشایی و نگرش مذهبی با سلامت روانی
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطة میان رضایت از زندگی، سبک مسألهگشایی و نگرش مذهبی با سلامت روانی میباشد. برای این منظور از میان مراجعهکنندگان به مرکز مشاوره دانشگاه تهران دانشجویانی که از سوی روانپزشک تشخیص اختلالات اضطرابی و یا خلقی دریافت داشتند به روش نمونهگیری در دسترس 85 نفر انتخاب و چهار پرسشنامه رضایت زمانی از زندگی، سبک مسألهگشایی، نگرش مذهبی و سلامتی عمومی -28 گویهای را تکمیل کردند. نمونه سالم نیز از دانشجویان دانشگاه تهران با روش همتاسازی انتخاب و چهار پرسشنامه را تکمیل نمودند. دادههای حاصله از طریق تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) و رگرسیون چندگانه با روش گام به گام مورد تحلیل قرار گرفت. دانشجویان سالم در مقایسه با دانشجویان بیمار از رضایت بالاتر نسبت به زندگی (01/0P<)، سبک مقابلهای انطباقیتر (01/0P<) و نگرشهای مذهبی قویتر (05/0P<) برخوردارند. دانشجویان دختر از رضایت بالاتر نسبت به زندگی و گرایشات مذهبی قویتر برخوردارند (01/0P<). دانشجویان دختر و پسر بیمار در مقایسه با دانشجویان سالم زودتر احساس درماندگی میکنند، از زندگی ناراضیتر هستند و گرایشات مذهبی ضعیفتری دارند (01/0P<). سبک مسألهگشایی بهویژه مقیاس درماندگی ، بالاترین قدرت پیشبینی سلامت روانی روانی را دارند (01/0P<). نتیجه اینکهسبک مسألهگشایی، رضایت از زندگی و نگرش مذهبی در تعدیل و تضعیف استرس زندگی دانشجویی تاثیر معنیدار میگذارند.