بررسی و تعیین عوامل مؤثر بر انتخاب مکان پیادهراههای شهری (مطالعه موردی: شهر قم)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، گروه مهندسی راه آهن و برنامه ریزی حمل ونقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده عمران، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده عمران، دانشکده فنی- مهندسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22119/jte.2021.272738.2514چکیده
امروزه پیادهراهها یکی از مهمترین عناصر در ساختار فضایی شهرها هستند که میتوانند مزیتهای پیاده محوری را به مرحله اجرا درآورند. توسعه پیادهراهها یکی از راهبردهای اساسی برای کاهش پیامدهای زیستمحیطی زیانبار خودرو- محوری، افزایش ایمنی افراد پیاده و بهبود محیط شهری میباشد. شهر قم به عنوان یکی از کلانشهرهای کشور با مشکلات تنزل اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی بسیار مواجه است که نیازمند احیاء و بازآفرینی هست. یکی از راهکارهای افزایش حضور پیاده در شهرها، مکانیابی مسیرهای پیادهراهی است که در جهت رفع هرچه بیشتر نیازهای فرد پیاده عمل کرده و بهبیاندیگر در میان چندین مسیر مشابه بین یک زوج مبدأ - مقصد بهینه باشند. بهمنظور اثربخشی راهکارهای فوق، شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر انتخاب مکان پیادهراهها مبتنی بر مدلهای سفر در شهر قم ضروری میباشد. هدف پژوهش حاضر، در ابتدا ارتقاء پیادهمداری با تعیین عوامل مؤثر بر انتخاب مساعدترین مسیرها برای اجرای پیادهراهها با استفاده از آمار و اطلاعات جذب سفر سال 1397 در شهر قم به عنوان یکی از شهرهای مهم گردشگری مذهبی میباشد. پژوهش حاضر نیز به بررسی ارتباط بین متغیرهای تأثیرگذار بر انتخاب مکان پیادهراه با توجه به تمامی انواع سفر با استفاده از روش معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی میپردازد. نتایج معادلات ساختاری نشان داد که متغیرهایی نظیر متغیرهایی نظیر سرانه خودرو، خانوار، جمعیت، درآمد، و مساحت تأثیر بهسزایی بر مدلهای زیارت، تفریح، و خرید بهعنوان مدلهای تولید سفر عابرانپیاده دارد؛ بنابراین متغیرهایی نظیر سرانه خودرو و دانشآموزان بهترتیب بیشترین و کمترین نقش و اثر را در مدلهای سفر و در نتیجه انتخاب مکان عابران پیاده دارند.
