نقد و بررسی قاعدۀ رجال نوادر الحکمه و سیر تاریخی آن
نویسندگان
1
2
doi
10.22052/0.19.99چکیده
وجود روایت در یکی از جوامع اولیۀ حدیثی از جمله قراین صحت آن نزد قدما دانسته شده است. اما در این میان بسیاری از بزرگان حدیث و رجال شیعه با پیروی از ابن ولید(م 343ق)، که روایت عدهای از راویان نوادر الحکمه یا مشایخ مؤلف آن، محمد بن احمد بن یحیی(م حدود 290ق) را استثنا نموده، تمام روایات نوادر الحکمه جز آنها را که از مستثنین نقل شده، معتبر دانستهاند. بر این اساس، وثاقت افراد استثنانشده از سوی غالب رجالیان متأخر پذیرفته شده است. با عنایت به آراء رجالیان دربارۀ مشایخ محمد بن احمد و بهطور کلی استثنای ابن ولید، میتوان امکان عدم وثاقت غیرمستثنین و عدم ضعف مستثنین و نیز اختصاص این قاعده به نوادر الحکمه را ثابت کرد. نیز میتوان دربارۀ دیگر ابهامات راجع به استثنای مورد بحث به پاسخهایی دست یافت.
