آسیب شناسی تأثیر عرف در ساحت فقهی دین
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه شیراز
3 دانشگاه الزهراء
doi
10.22059/jjfil.2012.30074چکیده
بحث عرفی شدن دین به معنای جداسازی دین از بستر جامعه یا تنزّل آن به حدّ عقل، حاصل اندیشهای غربی و محصول بستر خاصّ تمدّن غرب و تعامل آن با دین مسیحیّت و سیرتحوّلات خاصِّ آن فرهنگ است. در جوامع اسلامی نیز زمزمهی سکولاریسم یا علمانیت و عرفی شدن قوانین و احکام مطرح شده است. در این راستا، تحلیل مبانی دو اندیشهی متضاد در باب ورود عرف و منع آن در نظام فقهی و حقوقی اسلام و جامعه اسلامی در سه بخشِ معنای تأثیر عرف در نظام فقهی، حوزهی شریعت و دین، حوزه و میدان عمل عرف میتواند جایگاه صحیح ورود عرف و نحوهی تأثیرگذاری آن در نظام فقهی و حقوقی را روشن نماید و به برخی شبهات در این خصوص پاسخ دهد
