اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر کاهش فرسودگی و تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص

نویسندگان

1 دانشیار گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد

3 دانشیار گروه روانپزشکی مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی دانشگاه شاهد

4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22084/j.psychogy.2019.15486.1709
چکیده

هدف: هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر کاهش فرسودگی و تعلل­ورزی تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص بود. روش: این پژوهش به شیوه­ی نیمه­آزمایشی و با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش‌آموزان پسر کلاس پنجم ابتدایی مبتلا به اختلال یادگیری خاص تشکیل دادند که در سال تحصیلی 95-1394در شهر اردبیل مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 40 دانش‌آموز پسر دارای اختلال یادگیری خاص بودند که به‌صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند (20 نفر برای هر گروه). برای جمع‌آوری داده­ها از آزمون ریاضی کی­مت، آزمون هوشی ریون، آزمون خواندن شفیعی و همکاران، آزمون بیان نوشتاری فلاح چای، پرسشنامه‌ فرسودگی و تعلل‌ورزی تحصیلی و مصاحبه تشخیصی بر اساس DSM-5 استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) با استفاده از نرم‌افزار SPSS-22 استفاده شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر کاهش فرسودگی تحصیلی و تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص مؤثر بوده است (001/0P<). نتیجه­گیری: با توجه به این نتایج می‌توان گفت که هیجانات نقش قابل‌توجهی را در پیشرفت یا پسرفت تحصیلی دانش­آموزان ایفا می‌کنند؛ لذا آموزش تنظیم هیجان با کاهش هیجانات منفی و جایگزین کردن هیجانات مثبت، زمینه کاهش تعلل‌ورزی و فرسودگی تحصیلی این دانش­آموزان را فراهم می­آورد.