فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف این پژوهش، پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی براساس توانمندی‌های فردی و سبک‌های یادگیری بود. روش: این پژوهش، از نوع توصیفی و به روش همبستگی انجام شد. جامعه‌ی آماری، شامل تمام دانشجویان دانشگاه فرهنگیان قم، به تعداد 429 نفر بود. نمونه‌ی آماری پژوهش، با توجه به فرمول کوکران، 176 نفر به‌دست آمد که به‌صورت نمونه‌گیری تصادفی در دسترس انتخاب گردید. ابزارهای اندازه‌گیری، شامل پرسشنامه کوتاه توانمندی‌های فردی/ نقاط نیرومند شخصیتی پترسون و سلیگمن (2004)، پرسشنامه سبک‌های یادگیری گراشا-ریچمن (1996) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (2007) بود. در تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چند متغیره استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد توانمندی‌های فردی/ نقاط نیرومند شخصیتی در ابعاد شجاعت، انسانیت و تعالی با فرسودگی تحصیلی رابطه معکوس و معناداری دارد. از بین سبک‌های یادگیری، سبک یادگیری اجتنابی به‌عنوان عامل اول، بیشترین اثر و سهم را در تبیین فرسودگی تحصیلی دارد. همچنین، از بین دو متغیر پیش‌بین، عامل توانمندی‌های فردی، سهم بیشتری در تبیین فرسودگی تحصیلی دانشجویان دارد. نتیجه‌گیری: در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که دانشجویان با توانمندی‌های فردی شجاعت، انسانیت و تعالی کمتر در معرض فرسودگی تحصیلی قرار دارند و دانشجویان با سبک یادگیری اجتنابی بیشتر در معرض فرسودگی تحصیلی هستند ؛ در نتیجه با کنترل این عوامل می‌توان تا حدودی از بروز فرسودگی تحصیلی دانشجویان پیشگیری نمود.