بررسی تطبیقی مداخله دادگاه در روند داوری در حقوق ایران و ایالات متحده آمریکا
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، واحد اراک، دانشگاه آزا د اسلامی، اراک، ایران.
2 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، واحد اراک، دانشگاه آزا د اسلامی، اراک، ایران.
3 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، واحد اراک، دانشگاه آزا د اسلامی، اراک، ایران.
doi
10.22034/ejs.2024.434911.1658چکیده
زمینه و هدف: در حقوق ایران، داوری به عنوان یکی از روشهای حل اختلافات مطرح است که در قانون تجارت مصوب ۱۳۵۲ تعریف شده است. در این روش، داور با توجه به شرایط و مستندات مطرح شده، تصمیم نهایی را صادر میکند. در بسیاری از موارد، قراردادهای تجاری شامل شرایط داوری هستند و در صورت بروز اختلاف، طرفین باید به داوری مراجعه کنند.مواد و روشها: مقاله حاضر نظری و از روش توصیفی تحلیلی استفاده شده است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متن، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافتهها: در حقوق آمریکا نیز داوری بهعنوان یک روش حل اختلافات قابل قبول شناخته شده است. در این روش، داور با توجه به شرایط و مستندات مطرح شده، تصمیم نهایی را صادر میکند. بااینحال، در آمریکا، قانون فدرال داوری و قانونهای داوری ایالتی وجود دارد که شرایط و محدودیتهای خاصی برای داوری تعیین میکنند.نتیجه: در مداخله دادگاه، دادگاه میتواند در مورد صحت و معتبر بودن تصمیم داوری اظهار نظر کند. در حقوق ایران، دادگاه میتواند در صورت وجود خطای قانونی یا ترجیحات غیر قانونی در تصمیم داوری، آن را لغو کند. در حقوق آمریکا نیز دادگاه میتواند در صورت وجود خطای قانونی یا ترجیحات غیر قانونی در تصمیم داوری، آن را لغو کند یا به داور برگشت دهد تا تصمیم جدیدی صادر کند.