بررسی یادآوری خاطرات در بیماران افسرده، مانیک و افراد بهنجار

نویسندگان

1 مربی گروه روانشناسی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان

2 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه تبریز

3 مربی گروه علوم تربیتی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان

doi
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی یادآوری خاطرات در بیماران افسرده، مانیک و افراد عادی براساس نظریه‌های یادآوری وابسته به خلق، یادآوری هماهنگ با خلق و نظریة شبکه تداعی می‌پردازد. مطابق یافته‌های قبلی پیش‌بینی می‌شد که بیماران افسرده خاطرات منفی را بیشتر از بیماران مانیک یادآوری کنند و بیماران مانیک نیز خاطرات مثبت را بیشتر از بیماران افسرده یادآوری کنند. در این زمینه پنج فرضیـه مـطرح شد: 1ـ بـیماران افسرده، خاطرات منفی را بیشتر از خاطرات مثبت یادآوری می‌نمایند. 2ـ بیماران مانیک خاطرات مثبت را بیشتر از خاطرات منفی یادآوری مـی‌نمایند. 3ـ مـیزان یادآوری خاطرات مثبت و منفی در افراد بهنجار یکسان است. 4ـ میزان یادآوری خاطرات مـنفی در گروه افسرده  بیشتر از گروه مانـیک و بهنجار می­باشد. 5ـ میزان یادآوری خاطرات مثبت در گروه مانیک بیشتر از گروه افـسرده و هنجار می­باشد. برای آزمون فرضیه‌های فوق سه گروه 10 نفری (10 نفر افسرده، 10 نفر مانیک و 10 نفر بهنجار) انتخاب شد. پس از ثبت خاطرات یادآوری شده از سوی گروه­های سه‌گانه و تحلیل آنها،  نتایج نشان داد بیماران افسرده، خاطرات منفی را بیشتر از خاطرات مثبت و بیماران مانیک خاطرات مثبت را بیشتر از خاطرات منفی یادآوری می‌نمایند و میزان یادآوری خاطرات مثبت و منفی در افراد بهنجار یکسان است. همچنین از نظر یادآوری خاطرات منفی بین سه گروه (افسرده، مانیک و بهنجار) تفاوتی دیده نشد ولی از نظر یادآوری خاطرات مثبت، گروه افسرده با دو گروه مانیک و بهنجار تفاوت معنی‌داری نشان داد.