تحلیل اثر نظام تقسیمات کشوری بر سطح توسعه‌یافتگی استان کرمانشاه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، گروه جغرافیا، واحد نجف‎آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‎آباد، ایران

2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نجف‎آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‎آباد، ایران.

3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نجف‎آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‎آباد، ایران

doi
10.48311/psp.7.1.147
چکیده

تقسیمات کشوری یکی از راهکارهایی است که کشورها برای توسعۀ سرزمینی دنبال می‎کنند تا بتوانند مکان سکونت شهروندان را برای زندگی در سطح مناسبی قرار دهند. عوامل متعددی بر تقسیمات کشوری نقش دارند، عواملی مانند شاخص‎های شکل و نوع نظام سیاسی، اقلیت‎های اکولوژیک، جغرافیای قدرت و حمایت، علمی و قانونی، فضاهای پیرامونی و محیط استراتژیک کشور و ... . ایران یکی از کشورهای با سابقۀ تاریخی در داشتن نظام تقسیمات کشوری است، اما این تقسیمات با مشکلاتی روبه‌روست. یکی از استان‌های مرزی کشور که با مشکل کم‌برخورداری مواجه است، استان کرمانشاه است. این استان به‌عنوان یکی از استان‌های غربی کشور در راستای نظام تقسمیات کشوری دارای ۱۴ شهرستان، ۳۱ مرکز شهری، ۸۶ دهستان و ۲۷۹۳ آبادی دارای سکنه است. هدف اصلی در این مقاله، تحلیل وضعیت نظام تقسیمات کشوری بر توسعه‎یافتگی استان کرمانشاه است. برای بررسی این هدف، سؤال اصلی مطرح‌شده این است که وضعیت نظام تقسیمات کشوری بر سطح توسعه‎یافتگی استان کرمانشاه چگونه بوده است؟ در پاسخ به این سؤال، از روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‎ای و منابع اینترنتی، بهره برده شده است. نتایج یافته‎های تحقیق نشان می‎دهند که با توجه به شکل‎گیری پدیدۀ نخست شهری برای شهر کرمانشاه، ضعف توجه به ساختار فرهنگی ـ مذهبی موجود در استان و ضعف توجه به ظرفیت‌های محیطی ازجمله در زمینۀ کشاورزی، تقسیمات کشوری کنونی در استان کرمانشاه دچار ضعف در کارآمدی بوده و تأثیر مطلوبی بر روند توسعه‎یافتگی در این استان نداشته است.