جایگاه حکمرانی خوب در اسناد بالادستی جمهوری اسلامیایران و اندیشه امام خمینی (ره)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی -گرایش سیاست گذاری عمومی-گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی ،واحد علوم وتحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران
2 .دانشیار گروه علوم سیاسی ،دانشکده حقوق و علوم سیاسی ، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ،ایران
3 هیئت علمی دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
انقلاب اسلامیایران در سال 1357 پایانی بود بر حکومتهای ستم شاهی در ایران و پس از آن نیز قانون اساسی به عنوان میثاق ملی با رای اکثریت تصویب گردید و به دنبال آن جمهوری اسلامی برای تحقق اهداف انقلاب اسلامیشکل گرفت.از سوی دیگر الگوی حکمرانی خوب مفهوم جدیدی است برای شکل گیری توسعه پایدار که نظر به گذار به نگاه کیفی بجای نگاه کمی به دولتها دارد و از سوی سازمانهای بین المللی به ویژه بانک جهانی و سازمان ملل برای آن شاخصهایی در نظر گرفته شده است.در این مقاله تلاش میشود به این پرسش پاسخ داده شود که حکمرانی خوب در اسناد بالا دستی چگونه دیده شده است؟ آیا قانون اساسی جمهوری اسلام تضادی با این شاخصها دارد؟ آیا در اندیشه سیاسی بنیانگذار انقلاب اسلامیامام خمینی(ره) به مولفههای حکمرانی خوب توجه گردیده است؟ در پاسخ به این سئوالات با به کارگیری مطالعات اسنادی و کتابخانهای این فرضیه برجسته میشود که قانون اساسی جمهوری اسلامیهیچ تضاد مبنایی با این شاخصها نداشته و قابلیتهای مناسبی برای بهبود و ارتقای این شاخصها وجود دارد .همچنین در اندیشه سیاسی امام خمینی نیز بسیاری از مولفههای حکمرانی خوب مورد تاکید بوده است موئد اثبات فرضیه پژوهش خواهد بود.
