جایگاه اشتغال زنان در سیاست‌های کلان کشور بعد از انقلاب اسلامی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای سیاستگذاری عمومی واحد تهران مرکز، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد واحد تهران، مرکز

3 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز، ایران

doi
چکیده

حضور زنان در فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی از اصول اساسی توسعه پایدار به شمار می‌رود. طی ﭼﻬﺎر دﻫﺔ ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان، ﻛﻢ و ﻛﻴﻒ ﺣﻀﻮر زﻧﺎن در ﻋﺮﺻﺔ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻫﻤـﻮاره مورد توجه ﺑﻮده وباطرح مباحث حقوق اجتماعی وانسانی زنان، موضوع اشتغال زنان به عنوان یکی از اولویت ها در برنامه ریزی‌ها وسیاستگذاری‌های دولت‌ها بعد ازانقلاب اسلامی مد نظر قرار گرفته است. اما آنچه که جای بررسی دارد چالش‌هایی است که بر اساس رویکردهای متفاوت دولت‌ها در این حوزه دیده می‌شود. چرا که این امر باعث گردیده وضعیت نظام سیاستگذاری در حوزه اشتغال زنان از یک ثبات پایداری برخوردار نباشد. لذا نوشتار حاضر با استفاده از روش تحلیل –محتوای کیفی درصدد بررسی تأثیر دو رویکرد توانمند سازی و خانواده محوری دولت‌ها بر رونداهداف اشتغال زایی زنان است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد عدم مسئله شناسی دولت‌ها در حوزه سیاستگذاری اشتغال و تک بعدی نگریستن دراین حوزه باعث نقص در برنامه‌های اشتغال زایی زنان شده است.