تلفیق مطالعات رخساره‌ای، دیاژنزی و سکانس استراتیگرافی در بازسازی معماری چینه ای مخزن بنگستان در میدان هنگام، شرق خلیج فارس

نویسندگان

1 استادیار گروه اکتشاف نفت، دانشکده مهندسی معدن، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22084/psj.2025.30643.1466
چکیده

سازندهای سروک و ایلام، سنگ‌مخزن اصلی میدان هنگام در شرقی‌ترین حد خلیج فارس را تشکیل می‌دهند. سازند سروک در این میدان با ضخامت متغیر متشکل از سه عضو مدود، احمدی و میشریف است. آنالیز رخساره‌ها در یکی از چاه‌های مغزه‌گیری شده در میدان نشان می‌دهد که عضو مدود در یک پلتفرم کربناتی متفاوت نسبت به عضو میشریف نهشته شده است. سازند ایلام نیز از سه رخساره حاوی فرامینیفرهای لاگونی، بیوکلستی و پلوئیدی تشکیل شده است که در یک مجموعه شول و لاگون نهشته شده است. مطالعات پتروگرافی نشان می‌دهد رخساره‌های شناسایی شده بعد از رسوبگذاری تحت تأثیر فرآیندهای دیاژنزی دریایی، جوی و تدفینی قرار گرفته‌اند. تأثیر و شدت فرآیندهای دیاژنزی جوی بر توسعه و توزیع تخلخل در بخش فوقانی عضو مدود، عضو میشریف و سازند ایلام اهمیت بیشتری داشته است. مطالعات چینه‌نگاری سکانسی منجر به شناسایی چهار سکانس رسوبی رده سه در این سازندها شده است که سکانس اول منطبق بر عضو مدود، سکانس‌های دوم و سوم منطبق بر عضوهای احمدی و میشریف است که با یک ناپیوستگی چندین میلیون ساله از سکانس چهارم (سازند ایلام) تفکیک می‌شود. سکانس رسوبی سوم تنها در چاه‌های میانی میدان شناسایی شده است و در چاه‌های شمالی و جنوبی گسترش ندارد. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که طی رژیم فشارشی کرتاسه میانی و بالا‌آمدگی بلوک‌های گسلی، کل سکانس سوم و قسمتی از سکانس رسوبی دوم طی رخداد خروج از آب و فرسایش پس از سنومانین و سپس تورونین در چاه-های شمالی و جنوبی حذف شده است درحالیکه در چاه‌های میانی حفظ شده است.

کلیدواژه‌ها