ارایه الگویی برای موانع پیشرفت پروژه های انبوه سازی مسکن ایران(مورد مطالعه: شهرکرمانشاه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی و مدیریت ساخت، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، سنندج، ایران
2 استادیار، گروه آمار، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، سنندج،
doi
10.22065/jsce.2025.508727.3668چکیده
کندی و عدمپیشرفت در اجرای موقفیت پروژه های انبوه سازی مسکن شهری حاکی از وجود موانع و مشکلات ریشهای می باشد که بهطور جدی بازسازی و توسعه فضای شهری را در معرض تهدید قرار می دهد و از آن می توان به عنوان بحران پروژه های عمرانی نام برد. در این راستا، مطالعه حاضر با رویکرد آسیب شناسانه با ارایه الگویی به شناسایی موانع پیشرفت پروژه های انبوه سازی مسکن ایران می پردازد. این تحقیق به لحاظ روش شناسی از نوع کیفی و نظریه داده بنیاد است و مشارکت کنندگان آن صاحبنظران حوزه پروژه های انبوه سازی مسکن می باشند که به صورت هدفمند و اشباع نظری 30 نفر از آنها انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه های نیمه ساختار یافته و ابزار تحلیل داده ها نیز استفاده از سه فرایند کدگذاری باز، محوری و گزینشی بود. یافته ها، موانع پیشرفت پروژه های انبوه سازی مسکن را در 6 مقوله اصلی، 12 مقوله فرعی و 69 شاخص شامل؛ موانع کالبدی-زیست محیطی، اقتصادی-مالی، فرهنگی-اجتماعی، نهادی-مدیریتی، فنونی-حقوقی و مکانیابی-امکانات که براساس منطق و ارتباط دادن آن با هم، نشان داد. از این رو، به نظر می رسد متولیان پروژه های انبوه سازی مسکن کشور با رفع این موانع می توانند در برنامه ریزی ها و سیاست های خود، زمینه کاهش تأخیر در پیشرفت پروژه های انبوه سازی مسکن را در سطح شهری فراهم آورند
