تأثیر زمان هضم آنزیم پپسین بر خواص هیدروژل حساس به دمای مستخرج از پرده آمنیوتیک انسانی
نویسندگان
1 استادیار،گروه نانوزیست فناوری، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری نانوفناوری، پژوهشکده علوم و فناوری نانو، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استاد، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایرانپژوهشکده علوم و فناوری نانو، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
doi
چکیده
پرده آمنیوتیک انسان بهعنوان معدود بافتهای آلوگرفت انسانی در دسترس محسوب میشود که کاربرد کلینیکی فراوانی در حوزه ترمیم زخم دارد. زیستسازگاری، خاصیت ضد باکتری، ایمنیزایی کم و جلوگیری از تشکیل اسکار از جمله ویژگی های این ماده است. تهیه پرده آمنیوتیک بهصورت هیدروژل میتواند موجب امکان استفاده از آن بهعنوان حامل سلول، هیدروژل تزریقی و همچنین بستری مناسب برای کشت سلول شود. در این پژوهش، اثر زمان هضم بر ریزساختار، سینتیک ژل شدن و خواص رئولوژیکی و زیستی هیدروژل حاصل از پرده آمنیوتیک انسانی بررسی شده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که حداقل زمان لازم برای هضم کامل پودر پرده آمنیوتیک ۲۴ ساعت است. آزمونهای رئولوژیکی مبین آن بود که با افزایش زمان انحلال به ۷۲ ساعت، مدول برشی، قطر الیاف تشکیل شده در هیدروژل و سرعت ژل شدن افزایش مییابد. آزمونهای زیستسازگاری توسط سلولهای فیبروبلاست L929 نیز نشان داد که افزایش زمان انحلال تاثیری بر سمیت سلولی ندارد. همچنین دریافت شد که بهدلیل وجود مولکولهای سازنده زیستفعال در محیط برون سلولی پرده آمنیوتیک، رشد و تکثیر سلولها بهتر میشود. نتیجه این پژوهش میتواند در توسعه هیدروژلهای مهندسی بافت بر پایه پرده آمنیوتیک انسانی مفید واقع شود.
