عدالت فضایی در پراکنش خدمات عمومی شهر (مطالعه موردی: منطقه هشت شهر تهران)

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشگاه شهید بهشتی

4 دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

چکیده عدالت فضایی در شهر، به انتظام پراکندگی و طرح پراکنش فضای خدمات و امکانات شهری، نگاه ویژه‎ای می‌نماید. در مبحث برابری و مساوات هیچ کدام از گروه­های شهری و طبقات ساکن در آن بر دیگری رجحان ندارد و نگاه یکسانی برای همگان فارغ از پایگاه اجتماعی و اقتصادی­شان برای دسترسی به خدمات عمومی شهری مهیا می­سازند. بدین سبب این موضوع همان­طور که از تجمع امکانات و خدمات شهری در یک ناحیه از قطبی­شدن فضای شهر و نابرابری‎های اجتماعی پیشگیری می­کند، باعث دسترسی همگان به امکانات در شهر می­گردد. به همین منظور پژوهش حاضر در جهت کاوش سنجش عدالت فضایی در پراکنش خدمات و امکانات شهری در محلات منطقه هشت شهر تهران می‌باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر روش­های کتابخانه­ای و اسنادی است. داده­های مورد استفاده در این پژوهش داده­هایی هستند که از طرح‎های شهری اقتباس شده­اند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات، در مرحله اول با استفاده از آنتروپی شانون میزان توازن (برابری) و یا عدم تعادل (نابرابری) هر کدام از کاربری­ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و سپس اقدام به رتبه­بندی محلات 13 گانه، مناطق و میزان بهره­مندی از خدمات و امکانات شهری با استفاده از مدل کوکوسوکه برای رتبه بندی مناطق استفاده شده و نتایج به­دست آمده نشان دهنده عدم تعادل در توزیع فضایی خدمات و امکانات شهری می‌باشد. براساس نتایج روش آنتروپی، معیار فرهنگی با وزن 0.463 رتبه اول را کسب کرده است. معیار ورزشی با وزن 0.255 رتبه دوم و معیار فضای سبز با وزن 0.153 رتبه سوم را کسب کرده است. طبق مدل کوکوسو و با توجه به نتایج، محله کرمان رتبه اول، فدک رتبه دوم و وحیدیه رتبه سوم را کسب کرده است.