بررسی مسئلۀ وکالت امام در توثیقات عامّ رجالی
نویسندگان
1 دان
2
doi
چکیده
این مقاله در صدد است از طریق مطالعۀ کتابخانهای و با روش توصیفیـ تحلیلی، به این پرسش پاسخ دهد که آیا میتوان از عنوان «وکیل امام» به «وثاقت راوی» پی برد؟ وکیل در لغت به معنای مورد اعتماد و در اصطلاح، کسی است که از جانب امام، انجام مأموریتی را عهدهدار شده باشد. گروهی از دانشمندان رجالی، به توثیق عام وکلای امامان حکم دادهاند و گروهی دیگر با توجه به وکلایی که در کتب رجالی، به عدم وثاقت آنها تصریح شده است، توثیق عام را نپذیرفتهاند. این مقاله علاوه بر دلایل عقلی و نقلی که رجالیون شیعه آوردهاند، با دلیل تلفیقی نقلی ـ عقلی اثبات میکند که اعتماد امام به شخصی برای اثبات وثاقت او کافی است و لازمۀ عدم وثاقت امام به وکیلش، بررسی صدق و کذب گزارشهای او و در نتیجه، تسلسل یا دَور است؛ لذا اصل بر توثیق عام وکیلان امامان است و دلایل خاص، موجب خروج افراد از این قاعدۀ عام میشود.
