ریزرخسارهها و محیط رسوبی رسوبات تریاس زیرین سازند الیکا در برش زال، ناحیه جلفا، شمال غرب ایران
نویسندگان
1 دانشآموخته دکترا، گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 استادیار گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22084/psj.2023.27892.1398چکیده
یکی از کاملترین توالیهای رسوبی پرمین بالایی- تریاس زیرین در برش زال در ناحیه جلفا در شمال غرب ایران قرار گرفته است. این برش جهت تعیین تغییرات ریزرخساره و محیط رسوبی در بالاترین بخش پرمین بالایی و در طول تریاس زیرین مورد مطالعه قرار گرفت. تغییرات رخسارهای از نهشتههای عمیق بخشهای بالایی آهک پاراتیرولیتسدار به رخساره رس مرزی بعد از انقراض به سن انتهاییترین بخش چنگسینگین به لحاظ لیتولوژیکی و محتویات فونایی بسیار بارز میباشد. این تغییر هر چند که به نظر میرسد تا حدودی با کم عمق شدن آب دریا همراه باشد اما آثاری از هوازدگی و خروج از آب را نشان نمیدهد. با شروع تریاس اگرچه میکروگاستروپود پکستون و بایوکلاستیک وکستون در قاعده سازند الیکا در برش زال دارای ظاهر لختهای میباشند که منشا میکروبیال را پیشنهاد میکند ولی هیچگونه تشکیلات میکروبیال مشخصی نظیر ترومبولیتها مشاهده نمیشود. فابریک اسفنج کراتوس که قبلا تنها در بالاترین بخش آهک پاراتیرولیتسدار در برش زال گزارش شده بود هم در رخساره رس مرزی و هم در لایههای قاعدهای سازند الیکا به عنوان یک ویژگی بعد از انقراض برای اولین بار در این برش گزارش میشود. گذر از پرمین بالایی به تریاس زیرین در برش مورد مطالعه با تغییرات رخسارهای بارز از محیط عمیق به محیط کم عمق شلف درونی همراه میباشد. در برش زال ظهور کربناتهای میکروبیال در لایههای بالایی بخش زیرین و در بخش میانی و بالایی تریاس زیرین سازند الیکا میباشد که بر خلاف گزارشهای قبلی عمدتا بصورت استروماتولیت بوده و بصورت محدودتر شامل ترومبولیت و یا بصورت میکریت لختهای و کورتویید مشاهده میشود. مطالعه ریزرخسارههای تریاس زیرین در برش مربوطه حاکی از محیط کم عمق با نوسانات انرژی در بخشهای مختلف آن نظیر مادستون و بایوکلاستیک وکستون (انرژی کم)، تشکیلات میکروبیال (انرژی متوسط) و اینتراکلاستیک فلوتستون و ااییدال گرینستون (انرژی بالا) میباشد.