توسعه از دیدگاه جریان اسلامگرای شریعتمدار پس از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی دانشگاه پیام نور
2 گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
چکیده
جریان اصلاحگرایان دینی در ایران همانند سایر کشورهای اسلامی، ضمن اینکه ریشه در دین و سنت دارد ولی میراث به ارث رسیده از گذشته را به صورت موجود قبول ندارد و خواهان تغییر وضع موجود است. این جریان به نوعی خاص خود با مسأله انحطاط و عقبماندگی داخلی مواجه میشود. این جریان کلی به دو شاخه تقسیم میشود که تفکیک آنها از هم بسیار اهمیت دارد. شاخهی اول، متحجرین و شاخهی دوم نوگرایی دینی میباشد. جریان نوگرایی دینی به دو شاخه قابل تقسیم است. جریان اسلام گرای شریعتمدار و روشنفکران دینی. پس از انقلاب اسلامی و در شرایط کنونی، جریان اسلام گرای شریعتمدار، درصدد اسلامیکردن توسعه و مدرنیته بر اساس آموزهها و انگارههای اسلامی و دینی میباشند. مقاله حاضر در پی طرح این پرسش میباشد که اساساً توسعه نزد جریان اسلام گرای شریعتمدار دستخوش چه تحولاتی شده است؟ در پاسخ میتوان گفت که جریان اسلام گرای شریعتمدار با پیوند توسعهی معنوی و پیشرفت مادی و با دال مرکزی پیشرفت بازنمایی شده که دالهای شناوری چون استقلال، عدالت خواهی، آرمان خواهی، غرب ستیزی، امنیت، اقتصاد اسلامی و آزادی را پیرامون خود مفصل بندی نموده است.