فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر بسته آموزشی تعدیل جهت‌گیری یادگیری معلمان در تعامل با سبک تدریس در خودپنداره تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان اجرا شد. روش: روش تحقیق مطالعه حاضر نیمه تجربی از نوع طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری مطالعه حاضر شامل کلیه معلمان پایه چهارم ابتدایی و دانش‌آموزان پایه چهارم شهرستان بیله سوار در سال تحصیلی 97-1396 بودند. تعداد 60 معلم به شیوه غربالگری با استفاده از پرسشنامه سبک تدریس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل 30 نفره جایگزین شدند به‌نحوی‌که در گروه آزمایشی با توجه به سبک تدریس دو گروه 15 نفری تشکیل شد و در گروه کنترل نیز با توجه به سبک تدریس دو گروه 15 نفری شکل گرفت. معلمان انتخاب شده در گروه‌های آزمایشی و کنترل، به‌صورت تصادفی3نفر از دانش‌آموزان هر معلم به‌عنوان نمونه نهایی در نظر گرفته شد. و در گروه آزمایشی 6 جلسه بسته آموزشی (طراحی‌شده) ارائه شد. در این تحقیق از سه ابزار پرسشنامه سبک تدریس (موسی پور) و خودپنداره تحصیلی (کوپراسمیت) و یک آزمون پیشرفت تحصیلی با روایی و پایایی مقبول و از روش تجزیه‌وتحلیل کوواریانس دوراهه چند متغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر تعدیل جهت‌گیری یادگیری معلمان بر خودپنداره تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان اثربخش است و آموزش مبتنی بر تعدیل جهت‌گیری یادگیری معلمان در تعامل با سبک تدریس بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در زیرگروه شاگردمحور بیشتر از زیرگروه معلم محور، اثربخش است. اما آموزش مبتنی بر تعدیل جهت‌گیری یادگیری معلمان در تعامل با سبک تدریس بر خودپنداره تحصیلی دانش‌آموزان اثربخش نیست و پیشنهاد می‌گردد که برای تعدیل جهت‌گیری یادگیری معلمان در دانشگاه فرهنگیان از این محتوا استفاده شود. نتیجه­گیری: جهت‌گیری یادگیری معلمان بر خودپنداره تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان اثربخش است و جهت‌گیری یادگیری معلمان در تعامل با سبک تدریس بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان موثر است.