آزمون مدل رفتار سیاسی بر تصمیم گیری مدیران در سازمان های ورزشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تربیت بدنی گرایش مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

2 استادیار تربیت بدنی گرایش مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

3 استادیار تربیت بدنی گرایش مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

doi
چکیده

هدف این پژوهش آزمون مدل رفتار سیاسی بر تصمیم گیری مدیران با نقش میانجی هویت سازمانی و نقش تعدیلگر اعتماد سازمانی در سازمان­های ورزشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مدیران میانی فدراسیون­ها، وزارت ورزش و جوانان، ادارات کل ورزش و جوانان استان­ها و نیز روسای هئیت­های ورزشی استان­ها به تعداد 250 نفر بودند از این افراد 104 نفر به­عنوان نمونه به صورت تصادفی انتخاب شدند. پژوهش حاضر، توصیفی- همبستگی از نوع پژوهش­های پیمایشی و از جمله پژوهش­های کاربردی است که به‌صورت میدانی انجام شد. جمع آوری داده‎ها از طریق چهار پرسشنامه رفتار سیاسی (17‎سوال)، تصمیم گیری مدیران (14سوال)، اعتماد سازمانی (12سوال) و ‎هویت سازمانی (16سوال) بود. روایی و پرسشنامه­ها مورد تایید قرار گرفت. همچنین پایایی نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ (رفتار سیاسی=89/0، تصمیم گیری مدیران=92/0، اعتماد سازمانی=85/0 و هویت سازمانی=90/0) گزارش شد. همه تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‎افزارهای SPSS، SPSS Sample power،Smart SPSS انجام گردید. نتایج نشان داد که اعتماد سازمانی اثر مثبت و معناداری بر تصمیم گیری مدیران دارد. رفتار سیاسی اثر مثبت و معناداری بر تصمیم گیری مدیران دارد. رفتار سیاسی اثر مثبت و معناداری بر هویت سازمانی دارد. هویت سازمانی اثر مثبت و معناداری بر تصمیم گیری مدیران دارد. همچنین رفتار سیاسی بر تصمیم گیری مدیران از طریق هویت سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد. در نهایت نتایج نشان داد که اعتماد سازمانی می­تواند به صورت اثر مثبت و معناداری رابطه بین رفتار سیاسی و تصمیم گیری مدیران را تعدیل کند. با توجه به نتایج پیشنهاد می­شود هنگام تعیین مدیران، افرادی برگزیده شوند که به نقش و نظر کارمندان در تصمیم گیری­های سازمانی اهمیت داده و مشورت با آنها را در فعالیت­های خود مدنظر قرار دهند.