شواهد رسوب شناسی و ژئوشیمیایی گذر آپتین به آلبین در فروافتادگی دزفول (حوضه رسوبی زاگرس)
نویسندگان
1 استاد گروه زمینشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد گروه زمینشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه زمینشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استاد گروه زمینشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 دانشجوی دکترا، گروه زمینشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22084/psj.2022.26211.1351چکیده
مطالعه توالی آپتین-آلبین در بسیاری از نقاط حوضه زاگرس و صفحه عربی به دلیل ناپیوسته بودن رسوبات این بازه زمانی همواره با محدودیت مواجه بوده است. برش تنگ ماغر که در فروافتادگی دزفول واقع شده است از معدود توالیهای پیوسته رسوبات دریایی آپتین-آلبین در صفحه عربی است که مطالعه بر روی آن اطلاعات با ارزشی را در مورد وضعیت اقیانوسشناسی دیرینه این بازه زمانی در اختیار قرار می دهد. در این مطالعه سعی شده است تا علاوه بر مطالعه ریزرخسارههای رسوبی با استفاده از پتروگرافی برشهای نازک، روند تغییرات %TOC و %CaCO3 در رسوبات گذر آپتین-آلبین به منظور تحلیل وضعیت اقیانوسی، مورد بررسی قرار گیرد. در برش تنگ ماغر، میزان TOC در قاعده آشکوب آلبین به 8/5 درصد رسیده است که حاکی از وجود شیل سیاه در این بخش میباشد. این یافته مهم در کنار دادههای بایواستراتیگرافی مطالعات پیشین توانسته است تا علاوه بر تعیین جایگاه کرونواستراتیگرافی این شیل، امکان تطابق دقیق آن را با دیگر افقهای شیل سیاه در سایر حوضههای رسوبی برقرار سازد. تغییرات میزان CaCO3 نیز در لایههای مختلف با مقادیر متفاوت به ثبت رسیده است که مهمترین این نوسانات از نظر تفسیرهای پالئواکولوژی در انتهای آپتین و لایههای ابتدایی آلبین بوده است که با کاهش قابل توجه در میزان CaCO3 شناخته شده است. این موضوع در تلفیق با اطلاعات فسیلشناسی موجود میتواند موید شرایط اسیدی آب دریا در زمان تهنشست رسوبات گذر آپتین-آلبین باشد.