نقش مالیاتهای غیرمستقیم زیستمحیطی بر روی کیفیت محیط زیست در مدل رشد درونزا در ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه شیراز
2 استادیار اقتصاد دانشگاه شیراز
doi
چکیده
هدف از این مقاله بررسی نقش مالیاتهای غیرمستقیم زیستمحیطی بر روی کیفیت محیط زیست در مدل رشد درونزا است. برای این منظور با استفاده از یک مدل سه بخشی شامل خانوار، بنگاه و دولت و تعریف تابع کیفیت محیط زیست، مقادیر بهینه متغیرها در مدل تعادل عمومی استخراج گردید و با استفاده از روش کالیبراسیون نقش مالیات بر عایدی سرمایه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد مالیات بر عایدی سرمایه منجر به کاهش مصرف و کاهش سرمایه میشود. همچنین افزایش نرخ مالیات بر عایدی سرمایه باعث افزایش درآمدهای مالیاتی دولت و تأمین هزینه جبران آلودگیها شده و در نتیجه کیفیت محیط زیست افزایش پیدا میکند. باید توجه داشت که جریان هدایت سرمایه در تغییر کیفیت محیط زیست مؤثر میباشد. همچنین نتایج نشان داد که افزایش سرمایه در راستای افزایش تکنولوژیهای سازگار با محیط زیست نبوده است زیرا همزمان با افزایش کیفیت محیط زیست، سرمایه کاهش پیدا کرده است. لذا باید آثار مثبت و منفی مالیات-ها با دیدی همهجانبه مدنظر قرار گیرد تا ضمن بهرهبرداری از منافع آن، از کیفیت محیط زیست نیز کاسته نشود و در سیستم اقتصادی اختلالی ایجاد نکند.