محیط رسوبی پادگانه های آبرفتی جنوب خرم آباد تا پلدختر با استفاده از عناصر ساختاری (Architectural Elements) و سطوح محدود کننده (Bounding Surface)

نویسندگان

1 استادیار گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم‌پایه، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

2 استادیار گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم‌پایه، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

3 دانشجوی دکترا رسوب‌شناسی و سنگ‌رسوبی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران؛ کارشناس آزمایشگاه مرکزی دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
10.22084/psj.2022.26025.1344
چکیده

هدف از این پژوهش تعیین محیط رسوبی پادگانه­های آبرفتی جنوب خرم­آباد تا پلدختر با استفاده از عناصر ساختاری و سطوح محدود کننده می­باشد. در راستای این هدف 4 برش شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفتند. برش­ها در فواصل بین 60 تا 80 کیلومتری جنوب شهرستان خرم­آباد به سمت پلدختر واقع شده­اند. مطالعات صورت گرفته بر روی این برش­ها منجر به شناسایی 10 رخساره سنگی، شامل 4 رخساره سنگی گراولی (Gm, Gms, Gp, Gt)، 4 رخساره سنگی ماسه­ای (Sm, Sp, St, Sh) و 2 رخساره سنگی گلی (Fsm, Fm)، 13 عنصر ساختاری که شامل (GB, HS, C/S, LHF, LCS, CVs, DIs, TCS, OF, CH, SB, SHF, LIS) و 6 سطح محدود کننده رتبه 1 تا 6 گردید. با توجه به رخساره­های سنگی، سطوح مـحدود کننده و عناصر ساختاری زیر محیط­های کانال (Channel)، سدهای کانالی (Channel Bars)، پوینت بار (Point Bar)، بریدگی­های پهن (Crevasse splay)، خاکریزهای طبیعی (Levee) و زیرمحیط دشت سیلابی (Flood plain) برای پادگانه­های آبرفتی جنوب خرم­آباد تا پلدختر تعیین شدند. در پادگانه­های آبرفتی مورد مطالعه عـناصر سـاختاری CH, GB, C/S, LHF, SHF به فراوانی مشاهده شدند که این موضوع دلالت بر محیط رودخانه­ای با پیچش کم برای پادگانه­های آبرفتی مورد مطالعه دارد که به طور متناوب در بازه­های زمانی مورد هجوم سیلاب­های قوی و مخرب قرار می­گرفته و بر هم­نشینی کانال­های سیلابی دلالت بر دوره­ای بودن آن­ها می­کند.