محیط رسوبی پادگانه های آبرفتی جنوب خرم آباد تا پلدختر با استفاده از عناصر ساختاری (Architectural Elements) و سطوح محدود کننده (Bounding Surface)
نویسندگان
1 استادیار گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 استادیار گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 دانشجوی دکترا رسوبشناسی و سنگرسوبی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران؛ کارشناس آزمایشگاه مرکزی دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22084/psj.2022.26025.1344چکیده
هدف از این پژوهش تعیین محیط رسوبی پادگانههای آبرفتی جنوب خرمآباد تا پلدختر با استفاده از عناصر ساختاری و سطوح محدود کننده میباشد. در راستای این هدف 4 برش شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفتند. برشها در فواصل بین 60 تا 80 کیلومتری جنوب شهرستان خرمآباد به سمت پلدختر واقع شدهاند. مطالعات صورت گرفته بر روی این برشها منجر به شناسایی 10 رخساره سنگی، شامل 4 رخساره سنگی گراولی (Gm, Gms, Gp, Gt)، 4 رخساره سنگی ماسهای (Sm, Sp, St, Sh) و 2 رخساره سنگی گلی (Fsm, Fm)، 13 عنصر ساختاری که شامل (GB, HS, C/S, LHF, LCS, CVs, DIs, TCS, OF, CH, SB, SHF, LIS) و 6 سطح محدود کننده رتبه 1 تا 6 گردید. با توجه به رخسارههای سنگی، سطوح مـحدود کننده و عناصر ساختاری زیر محیطهای کانال (Channel)، سدهای کانالی (Channel Bars)، پوینت بار (Point Bar)، بریدگیهای پهن (Crevasse splay)، خاکریزهای طبیعی (Levee) و زیرمحیط دشت سیلابی (Flood plain) برای پادگانههای آبرفتی جنوب خرمآباد تا پلدختر تعیین شدند. در پادگانههای آبرفتی مورد مطالعه عـناصر سـاختاری CH, GB, C/S, LHF, SHF به فراوانی مشاهده شدند که این موضوع دلالت بر محیط رودخانهای با پیچش کم برای پادگانههای آبرفتی مورد مطالعه دارد که به طور متناوب در بازههای زمانی مورد هجوم سیلابهای قوی و مخرب قرار میگرفته و بر همنشینی کانالهای سیلابی دلالت بر دورهای بودن آنها میکند.