مطلوبیت‌سنجی تامین‌کنندگان پایدار صنعت ساخت و ساز با یک رویکرد ترکیبی جدید در شرایط عدم قطعیت (مطالعه موردی: شرکت کیان برج)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

2 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

4 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22065/jsce.2024.447031.3370
چکیده

تصمیم‌گیری پیرامون انتخاب تامین کننده پایدار یک موضوع کلیدی در مدیریت زنجیره تامین است که در سال‌های اخیر به یک هدف استراتژیک برای شرکت‌های ساخت و ساز تبدیل شده است. مسئله انتخاب تامین کننده پایدار به دلیل در نظرگرفتن شاخص‌های کیفی متعدد یک تصمیم‌گیری چند شاخصه محسوب می‌گردد. در نتیجه می‌توان از برخی از پرکاربردترین رویکردهای کمی شناخته شده در این حوزه برای حل این مسائل بکار گرفت. در این راستا با توجه به اهمیت مسئله، تحقیق حاضر سعی دارد با مطالعه برخی تکنیک‌های تصمیم‌گیری چندشاخصه و بررسی شکاف‌های مطالعاتی، به ارائه یک رویکرد ترکیبی جدید برای ارزیابی و مطلوبیت‌سنجی تامین‌کنندگان پایدار در شرایط عدم قطعیت بپردازد. رویکرد ترکیبی جدید از چهار گام به منظور مطلوبیت‌سنجی انتخاب تامین کنندگان پایدار مسئله بکار می‌گیرد که عبارتند از: در گام نخست شاخص‌ها و گزینه‌های تصمیم‌گیری به منظور پیاده‌سازی رویکرد ترکیبی استخراج گردیدند. بدین منظور، ابتدا با بررسی پیشینه پژوهش‌های صورت گرفته به منظور استخراج شاخص‌ها انجام شد و سپس با کمک خبرگان 11 شاخص مهم تاثیرگذاردر انتخاب تامین کنندگان پایدار استخراج و در نهایت گزینه‌های تصمیم‌گیری به منظور تصمیم‌گیری هرچه بهتر از طریق مصاحبه با شرکت مورد مطالعه ارائه گردید. سپس در گام دوم، به کمک خبرگان پژوهش به اهمیت‌سنجی شاخص‌های پژوهش پرداخته شده و با کمک تکنیک فرآیند تحلیل شبکه‌ای(ANP) وزن شاخص‌ها استخراج شد. در ادامه گام سوم، از تکنیک ویکور به منظور رتبه‌بندی و ارزیابی گزینه‌های تصمیم‌گیری بکار گرفته شد. در نهایت، با بکارگیری رویکرد مطلوبیت تجمعی ستاره (UTASTAR) به تخمین مطلوبیت رتبه‌ کاندیدای تامین کنندگان منتخب در صنعت ساخت مورد مطالعه پرداخته است. با توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر می‌توان در آینده تامین کنندگان بخش‌های دیگر شرکت یا تأمین کنندگان پایداری که در آینده سازمان از آنان خرید خواهند کرد را ارزیابی و مطلوبیت‌سنجی نمود.