سیستم رسوب گذاری و جغرافیای دیرینه نهشته های میوسن در شمال خاوری ماهنشان (زنجان)
نویسندگان
1 استادیار گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22084/psj.2022.26540.1360چکیده
به هدف بازسازی شرایط رسوبگذاری و جغرافیای دیرینه سازند قم، یک برش چینهشناسی در شمال خاوری ماهنشان مورد مطالعه قرار گرفت. در این پژوهش، مطالعات ریزرخسارهها و ریزفسیلها بر روی 47 برش نازک میکروسکوپی متعلق به 162 متر از توالیهای سنگی صورت پذیرفت. سازند قم در این توالی متشکل از مجموعه توالیهای کربناته، تخریبی و خردههای ولکانیکی میباشد که با مرز فرسایشی بر روی نهشتههای آندزیتی سازند کرج و به صورت تدریجی در زیر نهشتههای تخریبی سازند قرمز بالایی قرار دارد. آنالیز رخسارهها منجر به تفکیک یک رخساره سنگی (کنگلومرای دانهپشتیبان) و 3 ریزرخساره (1- پکستون حاوی خردههای زیستی، مرجانی و جلبکی، 2- هیبرید کربناته (ولکانیکلاستیک) و 3- وکستون تا پکستون پلاژیک) گردید که محیط شلف کربناته مرتبط با آبهای آزاد، کانالهای زیر دریایی و فعالیتهای ولکانیکی زیر دریایی را به عنوان محیط رسوبی این توالیهای سنگی در این برش تعیین مینماید. مطالعات ریزفسیلها منجر به تفکیک 17 گونه از روزنبران و 2 زون زیستی گردید. بر اساس گستره چینهشناسی فسیلهای شاخص (Borelis melo curdica, Meandropsina iranica, Praeorbulina glomerosa) محدوده سنی بوردیگالین-لانگین برای این واحدهای سنگی پیشنهاد میگردد. تغییرات رخسارهای در طول ستون چینهشناسی نشان میدهد که به تدریج به سمت بالای برش و در زمان لانگین، رخسارهها عمیقتر میشوند. این موضوع با تغییرات جغرافیایی دیرینه و افزایش سطح آب دریا در زمان لانگین در این ناحیه نیز کاملا مطابقت دارد.