بررسی تاثیر الیاف نخل خرما بر خواص مکانیکی بتن خود متراکم

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران – سازه، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص)، بهبهان، ایران

2 مسئول آزمایشگاه، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص)، بهبهان، ایران

3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء(ص)، بهبهان، ایران

4 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص)، بهبهان، ایران

doi
10.22065/jsce.2024.441194.3351
چکیده

شهرستان بهبهان واقع در استان خوزستان یکی از مناطق گرم و خشک کشور ایران است که دارای نخلستان‌های خرما می باشد. در این پژوهش، باتوجه‌به نخلستان‌های خرما در بهبهان، به ایده استفاده از الیاف خرما با طول 3 سانتی‌متری در طرح اختلاط بتن خودتراکم به‌عنوان یک افزودنی طبیعی، اقتصادی و در دسترس مورد بررسی قرار گرفت. در طرح مخلوط بتن خودتراکم با الیاف نخل خرما از نانو سیلیس برای افزایش مقاومت، تقویت ناحیه انتقال (فاز سوم) و از اصلاح‌کننده لزجــت جهت کنترل خواص رئولوژیکی استفاده شد. خواص تازه و سخت شده نمونه های بتن خود متراکم با و بدون الیاف خرما از طریق جریان اسلامپ، قیف V، جعبه L، حلقه J، جعبه U و مقاومت فشاری، مقاومت کششی، سرعت پالس آلتراسونیک، چکش اشمیت، تأثیر دما بر بتن، نفوذپذیری ارزیابی شد. نتایج نشان داد که افزایش الیاف خرما با درصدهای مختلف (0، 0/5، 1، 1/5، 2 درصد نسبت به وزن سیمان) در بتن خودتراکم طی عمل‌آوری 28 روز منجر به افزایش مقاومت کششی از 13/67- 22/67 درصد، کاهش نفوذپذیری از 15/88- 52/10 درصد، کاهش عرض ترک در دال بتنی از 81/71 - 99/9975، کاهش مقاومت فشاری از 4/11- 22/47 درصد، کاهش مقاومت فشاری با چکش اشمیت از 5/04 - 26/37 درصد و کاهش سرعت پالس آلتراسونیک 4/56 - 05/ 23 درصد می شود.