بررسی تأثیر قابلیت اطمینان زمان سفر در مدل انتخاب گونه حمل‌ونقل بار ریلی و جاده‌ای

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی حمل‌و‌نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار، دانشکده مهندسی حمل‌و‌نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22119/jte.2021.243278.2480
چکیده

قابلیت اطمینان به زمان سفر  متغیر مهمی در انتخاب طریقه ریلی و جاده ای حمل بار است که تحقیقات صورت گرفته در مورد آن در دنیا بیشتر با داده‌های ترجیحات بیان‌شده بوده است و پژوهشی در حمل و نقل بار با محوریت داده های ترجیحات آشکار شده که متغیرهای قابلیت اطمینان را نیز در نظر گرفته باشد در ایران و جهان انجام نشده است. پژوهش پیش رو  در نظر دارد متغیرهای مختلف قابلیت اطمینان مؤثر در انتخاب طریقه حمل بار را که از بارنامه‌های ثبت‌شده ریل و جاده، در کنار سایر متغیرهای مؤثر در نظر بگیرد. در این مقاله، انتخاب وسیله بین ریل و جاده برای 10 گروه کالا بررسی می‌شود. متغیرهای مختلف قابلیت اطمینان معرفی شده منابع قبلی به‌علاوه متغیرهای جدید این پژوهش بر اساس اطلاعات زمان سفر  ساخته شدند و همبستگی آنها  با سهم ریل بررسی‌شده و متغیرهای با همبستگی بالاتر در مدل لوجیت همفزون وزن‌دار در کنار دیگر متغیرها مانند زمان سفر، هزینه، انبوه بودن و نوع کالا آزموده می‌شوند. در اکثر گروه‌های کالا،  متغیر نسبت محموله‌های به مقصد رسیده در بازه  10% کمتر و بیشتر از میانگین زمان سفر (90% تا 110% میانگین زمان سفر) معناداری بیشتری داشته است. گروه کالاهای کانتینری و مواد غذایی به ترتیب بیشترین حساسیت را نسبت به قابلیت اطمینان داشته و ارسال به‌موقع مرسولات، می‌تواند نقش مؤثری در جذب این بارها  از جاده داشته باشد. گروه کالای معدنی حساسیت کمتری نسبت به قابلیت اطمینان زمان سفر دارد و در این گروه متغیرهایی مانند هزینه نقش مهم‌تری در انتخاب وسیله دارند.