بررسی تغییرات غلظت فلزات سنگین و شاخص های آلودگی رسوبات سطحی رودخانه ماشلک نوشهر (استان مازندران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه زمینشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
2 استادیار گروه زمینشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
3 استادیار گروه زمینشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
4 استادیار، گروه زمینشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
doi
10.22084/psj.2021.25073.1314چکیده
رودخانه ماشلک یکی از مهمترین رودخانههای منتهی به دریای خزر در باختر استان مازندران میباشد. به منظور پایشهای زیستمحیطی تعداد 25 نمونه از رسوبات بستر این رودخانه برداشت گردید و مورد آنالیز دانهبندی و ICP-MS قرار گرفت. مطالعات رسوبشناسی نشان دهنده بافت گراول ماسهای برای نهشتههای رودخانه ماشلک میباشد. بررسی غلظت فلزات سنگین نشان داد که بیشترین غلظت فلزات سنگین به ترتیب متعلق به V، Cr، Zn، Ni، Cu، Pb، Co و Mo میباشد. بر اساس استانداردهای کیفیت رسوب، رسوبات ماشلک نسبت به فلز کروم و نیکل دارای آلودگی میباشند. شاخص غنیشدگی دو فلز کروم و نیکل نشاندهنده آلودگی متوسط و سایر فلزات نشاندهنده آلودگی کم میباشد. شاخص زمینانباشت فقط برای فلز کروم آلودگی کم تا متوسط را نشان میدهد. بررسی خطر اکولوژیک فلزات سنگین در نهشتههای رودخانه ماشلک حاکی از نبود آلودگی این نهشتهها دارد و نشاندهنده خطر کم منطقه مورد مطالعه میباشد. نتایج تحلیل همبستگی نشاندهنده همبستگی مثبت و بالای فلز Al با کلیه فلزات سنگین و رابطه مثبت و معنیدار متوسط ذرات در اندازه گل با غلظت این فلزات میباشد. آزمون تحلیل مؤلفه اصلی نیز منجر به شناسایی 2 فاکتور اصلی گردید. فاکتور اصلی شامل فلزات Co، Al، V، Cu، Ni، Zn و Cr است که نشاندهنده منشا زمینزاد برای فلزات سنگین میباشد، فاکتور دوم نیز شامل ذرات در اندازه گل وMo میباشد. تلفیق نتایج آماری نشاندهنده منشأ زمینزاد فلزات سنگین در نهشتههای رودخانه ماشلک و نقش ذرات در اندازه گل در حمل و انتقال این فلزات میباشد. در مجموع به علت عدم تمرکز مراکز صنعتی و همچنین صعبالعبور بودن کرانه رودخانه ماشلک در بالادست که امکان فعالیتهای انسانی در منطقه را محدود میکند، رسوبات این رودخانه آلودگی ناچیزی را نسبت به فلزات سنگین دارند و عمده آلودگیهای این رسوبات به صورت نقطهای و به علت فعالیتهای کشاورزی و یا ایستگاه پساب محل دفن زباله و شهرک صنعتی در محدودههای پایین دست رودخانه میباشد.