رخساره ها و محیط رسوبی بخش پایینی سازند آخوره (ائوسن میانی)، برش شوراب، شمال نایین
نویسندگان
1 استادیار گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناسارشد زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناسارشد زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22084/psj.2021.25100.1315چکیده
توالی مورد مطالعه شامل بخش پایینی سازند آخوره (ائوسن میانی) در شمال نایین واقع در زون ایران مرکزی میباشد. این سازند به صورت نهشتههای آواری و با ضخامت زیاد در طی فاز کوهزایی لارامید و فرسایش بلندیهای حاصل از چین خوردگی و همزمان با فعالیتهای آتشفشانی بعد از ائوسن تشکیل شده است. این توالی شامل 505 متر ماسه سنگ، کنگلومرا و سیلستون بوده که به 10 واحد چینه شناسی تفکیک شده است. در توالی مورد مطالعه رخسارههای آواری شناسایی شده شامل سه دسته اصلی درشت، متوسط و ریزدانه و همچنین رخسارهی خاک دیرینه P می باشد.. رخساره درشت دانه شامل Gcm، Gh، Gp، Gci، Gmm و Gmg میباشد. رخساره دانه متوسط شامل Sh و Sm بوده و رخسارهی دانه ریز شامل Fl، Fsmو Fm میباشد. رخساره های شناسایی شده در توالی مورد مطالعه به چهار مجموعه رخساره آواری گروه بندی شدهاند. همچنین عناصر ساختاری GB، SG، SB و OF شناسایی گردیده است. این عناصر ساختاری مربوط به یک محیط قارهای از نوع رودخانه بریده بریده است. وجود محیط قارهای در بخش پایینی سازند مذکور با مطالعات جغرافیای دیرینه هم خوانی دارد. مطالعه این توالی رسوبی علاوه بر این که برای اولین بار محیط رسوبی آن مورد بررسی قرار میگیرد، نتایج بدست آمده نیز اطلاعات مهمی را در رابطه با تکامل ژئودینامیکی ایران مرکزی در طول ائوسن میانی ارائه مینماید.