پیشبینی پیشرفت تحصیلی براساس سرزندگی تحصیلی و یادگیری خودراهبر دانشآموزان دختر
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22084/j.psychogy.2018.13800.1603چکیده
هدف: یادگیری خودراهبر و سرزندگی تحصیلی از عوامل تأثیرگذار بر یادگیری هستند و میتوانند بهوسیله شیوههای گوناگون پیشرفت تحصیلی دانشآموزان را تحت تأثیر قرار دهند. ازاینرو هدف پژوهش حاضر پیشبینی پیشرفت تحصیلی براساس سرزندگی تحصیلی و یادگیری خودراهبر دانشآموزان دختر بود. روش: این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشآموزان دختر سال سوم دبیرستان شهرستان اردبیل در سال تحصیلی 95-94 تشکیل دادند. تعداد 150 دانشآموز به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و به پرسشنامه سرزندگی تحصیلی (دهقانی و حسینچاری، 2014) و مقیاس سنجش خودراهبری در یادگیری دانشآموزان (فیشر و همکاران، 2001) پاسخ دادند. پیشرفت تحصیلی دانشآموزان نیز براساس معدل کل (از شروع دبیرستان تا پایان نیمسال اول سال تحصیلی 95-94) مشخص شد. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که بعد خودمدیریتی یادگیری خودراهبر و سرزندگی تحصیلی، پیشرفت تحصیلی دانشآموزان را پیشبینی میکنند ( 001/0(p< و ابعاد رغبت به یادگیری و خودکنترلی یادگیری خودراهبر قادر به پیشبینی پیشرفت تحصیلی دانشآموزان نمیباشند. نتیجهگیری: براساس نتایج پژوهش، یادگیری خودراهبر بهویژه بعد خودمدیریتی و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی رابطه دارد.