توصیف و تطابق رخساره ها و سکانس های رسوبی سازندهای کنگان و دالان در رمپ کربناته پرمین-تریاس، بخش های مرکزی و شرقی خلیج فارس

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم‌زمین، دانشکده علوم و فناوری‌های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استادیار گروه علوم‌زمین، دانشکده علوم و فناوری‌های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 دانشجوی دکترا، گروه علوم‌زمین، دانشکده علوم و فناوری‌‌های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

4 دانشیار دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22084/psj.2021.25033.1312
چکیده

سازند­های دالان وکنگان به سن پرمین پسین-تریاس پیشین یکی از مهم­ترین مخازن هیدروکربوری در خلیج­فارس محسوب می­شوند. هدف از این پژوهش تحلیل ریزرخساره­های رسوبی، ارایه مدل رسوبی و بررسی چینه­نگاری سکانسی بخش بالایی سازند دالان و سازند کنگان در میادین نفتی بخش­های مرکزی و شرقی خلیج­فارس بوده است. در توالی­های رسوبی چاه­های مذکور، با استفاده از مطالعه پتروگرافی3651 برش­نازک میکروسکپی، 15 ریزرخساره کربناته مربوط به زیرمحیط­های پهنه کشندی، لاگون، پشته­های سدی و دریای باز شناسایی شد. تحلیل ریزرخساره­های رسوبی، تغییرات جانبی و عمودی آن­ها، مقایسه با پرتو گاما و تطابق با محیط­های رسوبی دیرینه و عهد حاضر، مدل رسوبی رمپ کربناته با شیب ملایم را برای این توالی­های رسوبی پیشنهاد می­دهد. مقایسه درصد فراوانی رخساره­های میکروسکپی در میادین مورد مطالعه، بیانگر ته­نشست ریزرخساره­های چاه میدان بخش مرکزی خلیج­فارس در حوضه­ی رسوبی کم عمق­­تر نسبت به چاه­های میادین شرقی است و جهت شیب دیرینه­ی حوضه­ی رسوبی را به سمت شمال شرق عمیق­تر نشان می­دهد. تعداد پنج سکانس رسوبی رده سوم برای سازند­های مذکور با استفاده از مدل پیشرونده-پسرونده ارایه شده است. سکانس­های UDS1,UDS2,UDS3 برای بخش بالایی سازند دالان و سکانس­های KGS1,KGS2 برای سازند کنگان در نظر گرفته شده است. سکانس­های مذکور شامل دسته­های رسوبی TST و HST هستند و سطوح چینه­ای مرز سکانسی و سطح حداکثر غرقابی در آن­ها مشخص شده است. مرزهای سکانسی بر اساس توالی­های رسوبی و ریزرخساره­هایی که بیانگر افت سطح نسبی آب دریا هستند مشخص شده­اند و سطح حداکثر غرقابی با توجه به عمیق­ترین ریزرخساره گسترش یافته در هر سکانس تعیین شده است. تطابق سکانس­های معرفی شده در چاه­های مورد مطالعه بیانگر تشکیل الگوی رسوبی کم­ عمق شونده به سمت بالا بوده است.