فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور کاهش وزن سازه‌ها، کاهش بار مرده و بهبود عملکرد لرزه‌ای، می‌توان از بتن سبک استفاده کرد. به‌دلیل استفاده از مصالح سبک که دارای ساختار ترد و متخلخل هستند، خواص مکانیکی و دوام بتن سبک نسبت به بتن معمولی ضعیف‌تر است. برای بهبود ضعف‌های بتن سبک، می‌توان از مقادیر بهینه الیاف در طرح مخلوط بتن سبک استفاده کرد. در این مقاله تاثیر استفاده از مقادیر مختلف الیاف پلیمری و بازالت به دو نوع تکی و ترکیبی بر خواص مکانیکی و دوام بتن سبک بررسی شد. تعداد 124 نمونه استوانه‌ای با اندازه 300×150 میلی‌متر برای آزمایش‌های مقاومت فشاری و مقاومت کششی ساخته شد. همچنین تعداد 248 نمونه استوانه‌ای با اندازه 200×100 میلی‌متر برای آزمایش‌های جذب آب، نفوذ پذیری سریع کلراید، مقاومت الکتریکی و هدایت الکتریکی ساخته شد. آزمایشات بر‌روی نمونه‌های مختلف برای سنین 28 و 90 روز انجام شد. نتایج نشان داد که افزودن %1 الیاف پلیمری، مقاومت فشاری را به مقدار %4/24 و %92/26 و مقاومت کششی را به میزان %12/66 و %22/72 و همچنین افزودن %75/1 الیاف بازالت مقاومت فشاری را به‌مقدار %13/18 و %93/14 و مقاومت کششی را به میزان %93/41 و %22/47 در سنین 28 و 90 روز نسبت به نمونه فاقد الیاف افزایش می‌دهد. همچنین افزودن مقدار %25/1 الیاف بازالت بهترین عملکرد را در بهبود دوام بتن سبک داشت، به‌طوری‌که مقدار جذب آب نهایی بتن سبک را به مقدار %93/31 و %38/45 کاهش داد. افزودن مقدار بهینه الیاف، مقاومت الکتریکی را به مقدار 54%/46 و %42/46 افزایش داد، همچنین باعث شد مقدار نفوذ یون‌های کلراید به بتن سبک در سنین 28 و 90 روز به میزان %67/39 و %15/43 نسبت به نمونه فاقد الیاف کاهش یابد. در آخر نتیجه‌گیری شد که الیاف پلیمری بیشترین تاثیر را در بهبود خواص مکانیکی بتن سبک دارد.