نگرشی بر ویژگی های بافتی و کانی شناسی رسوبات دریاچه دشت ارژن، استان فارس
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس
2 دانشیار گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس
3 دانش آموخته دکترای زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس
doi
10.22084/psj.2020.3516چکیده
دریاچه دشتارژن از جمله زیستبومهای مهم و با ارزش استان فارس است که بیش از 1000 هکتار وسعت دارد و در 65 کیلومتری جنوبباختری شیراز قرار گرفته است. برای شناخت مشخصههای بافتی نهشتههای این دریاچه فصلی، تعداد 20 نمونه از بستر دریاچه برداشت گردید. پـراکندگی اندازه ذرات این نهـشته بدین صـورت است که مقدار رس 73 درصد، سـیلت 15 درصـد و ماسه 12 درصد میباشند. به عبارتی عمده این نهشتهها در رده رس و رس ماسهای قرار میگیرند. جورشدگی ضعیف تا متوسط، کجشدگی منفی (به سوی ذرات دانهدرشت)، کشیدگی پهن تا بسیار کشیده، گردشدگی خوب تا نیمهگردشده و کرویت متوسط تا بالا از دیگر ویژگیهای بافتی این نهشتهها هستند. ترکهای گلی و طبقهبندی تدریجی از ساختهای رسوبی غالب در این نهشتهها میباشند. کلسیت و کوارتز کانیهای اصلی و دولومیت، هالیت، فلدسپار، مونتموریلونیت از کانیهای فرعی نهشتههای دریاچه دشتارژن میباشند. در این نهشتهها 15 نوع کانی سنگین تشخیص داده شد. مشخصههای بافتی نشان میدهد ذرات متشکله این رسوبات تحت تاثیر فرآیندهای رودخانهای و بادی حمل و در محیط آرام و کم انرژی یک دریاچه فصلی تهنشین شدهاند.