ارتباط آموزش ادبیات فارسی و فناوری و «واقعیت افزوده»(AR)

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.48310/rpllp.2026.21103.1281
چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط تکنولوژی آموزشی در آموزش ادبیات پارسی و پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان است. در این مطالعه، نقش تکنولوژی و «واقعیت افزوده» (AR) در فــهم درس ادبیات، مخصوصاً نظم و نثر کهن است. پژوهش­های موجود با نشان­دادن ارتباط درست میان فناوری و فهم متون کهن، راه را بر بسیاری از فرصت­ها و خوانش­های درست بازمی­کند. افزایش مهارت­های زبانی، درک معنا، گسترش­دادن فهم دانش­آموزان و تسلط بر برخی از جنبه­های مبهم معانیِ موجود، تفکّر خلاق، ایجاد محیط­های جذاب و بالابردن میزان مشارکت دانش­آموزان در یادگیری و افزایش انگیزة آموزگاران در یاددهی، ارتباط دوسویة خوبی را ایجاد می­کند. امروزه به­سبب سلطة فناوری بر زندگی انسان­ها، به نظر می­رسد دانش­آموزان علاقة فراوانی به حضور تکنولوژی در آموزش دارند و در اختیار نهادن راه­های درست و مطمئن، می‌تواند بسیاری از کاستی را از بین برده، فرصت­های یادگیری فعالی را به وجود آورد. رویکرد پژوهش، تحلیلی ـ توصیفی و میزان نقش واقعیت افزوده درمدیریت و دگرگونی آموزشی معلمان در درس­هــای ادبیات است که در کتاب­های دوره­های مختلف مدرسه استفاده می­شود.