ارتباط آموزش ادبیات فارسی و فناوری و «واقعیت افزوده»(AR)
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.48310/rpllp.2026.21103.1281چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط تکنولوژی آموزشی در آموزش ادبیات پارسی و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان است. در این مطالعه، نقش تکنولوژی و «واقعیت افزوده» (AR) در فــهم درس ادبیات، مخصوصاً نظم و نثر کهن است. پژوهشهای موجود با نشاندادن ارتباط درست میان فناوری و فهم متون کهن، راه را بر بسیاری از فرصتها و خوانشهای درست بازمیکند. افزایش مهارتهای زبانی، درک معنا، گسترشدادن فهم دانشآموزان و تسلط بر برخی از جنبههای مبهم معانیِ موجود، تفکّر خلاق، ایجاد محیطهای جذاب و بالابردن میزان مشارکت دانشآموزان در یادگیری و افزایش انگیزة آموزگاران در یاددهی، ارتباط دوسویة خوبی را ایجاد میکند. امروزه بهسبب سلطة فناوری بر زندگی انسانها، به نظر میرسد دانشآموزان علاقة فراوانی به حضور تکنولوژی در آموزش دارند و در اختیار نهادن راههای درست و مطمئن، میتواند بسیاری از کاستی را از بین برده، فرصتهای یادگیری فعالی را به وجود آورد. رویکرد پژوهش، تحلیلی ـ توصیفی و میزان نقش واقعیت افزوده درمدیریت و دگرگونی آموزشی معلمان در درسهــای ادبیات است که در کتابهای دورههای مختلف مدرسه استفاده میشود.