تأثیر سازههای قالبی در بهبود مهارت نوشتن دانشجویان: یک پژوهش شبهتجربی
نویسندگان
1 گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.48310/rpllp.2026.21698.1296چکیده
نوشتن یکی از چهار مهارت اصلی زبان است که نقش مهمی در بیان اندیشهها، انتقال پیام و برقراری ارتباط مؤثر ایفا میکند. با وجود اهمیت این مهارت، بسیاری از زبانآموزان در تولید متن با مشکلاتی مواجه میشوند. استفاده از سازههای قالبی میتواند به آنها در تولید متن و بهبود کیفیت متون آنها کمک کند. این پارهگفتها ساختارهای زبانی از پیشآمادهشدهای هستند که به دلیل ویژگیهای خاص خود از جمله کاهش فشار عاطفی - روانی و کمک به روانشدن و تسریع کلام، میتوانند ابزار مناسبی برای افراد در زمینه تولید متن باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش گفتارهای قالبی بر بهبود مهارت نوشتنِ دانشجویان اجرا شد. این مطالعه با روش شبهتجربی و طرح پیشآزمون - پسآزمونِ تکگروهی انجام شد. ابزار پژوهش، متنهای تولیدی دانشجویان بود که بر اساس مقیاس 100 نمرهای در موؤلفههای ساختار، محتوا، واژگان، دستور زبان، روانی و سهولت نگارش ارزیابی شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که گفتارهای قالبی، تأثیر مثبت و معناداری در دو حوزه نگارش خلّاق و نامهنگاری رسمی داشته است. یافتهها در مجموع بیانگر آن است که گفتارهای قالبی میتوانند ابزار کارآمدی برای آموزش مهارت نوشتن در زبان فارسی باشند.
