جایگاه مسایل زیست‌محیطی در چشم‌انداز کلان‌شهرهای جهانی

نویسندگان

1 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی

doi
چکیده

مقدمه: با توجه به اسکان بیش از 60% جمعیت جهان تا سال‌های 2030 در شهرها و تولید بیش از 70% کربن جهان در آنها و 50% آسیب وارده به لایه اوزن توسط شهرها و همچنین تجربه کم در زمینه سامان‌دهی مسایل محیط‌زیست شهرها، بررسی تجربه موفق کشورها و به‌ویژه کلان‌شهرهای جهانی در زمینه برنامه‌ریزی مسایل محیط‌زیستی ضرورت می‌یابد. بر همین اساس این تحقیق به‌لحاظ ماهیت نظری است. به‌لحاظ نتیجه کاربردی و از نظر روش، توصیفی- تحلیلی و اسنادی است. اطلاعات از منابع کتابخانه‌ای، مشاهدات میدانی از بعضی کلان‌شهرها و منابع اینترنتی مربوط به چشم‌انداز پایتخت‌ها و کلان‌شهرهای جهانی (15 مورد) جمع‌آوری و تحلیل شد. نتیجه‌گیری: حداقل از سال 2000 در تمام چشم‌اندازهای تهیه‌شده برای پایتخت‌ها و کلان‌شهرهای مورد مطالعه، پیشگامی در مسایل محیط‌زیست شهری یکی از اهداف عمده و محورهای اساسی آنها بوده است. حصول سرزمین "بدون دفن" و "بدون پسماند" شعار اکثر آنها بوده است. تکمیل چرخه کاهش مصرف، بازیافت، استفاده مجدد، هدف اساسی توسعه پایدار تلقی شده است. بر الگوی مدیریت یکپارچه محیط‌زیست شهری تاکید شده، انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری راهبردی موثر برای دست‌یابی به اهداف توسعه پایدار 2030 برنامه سازمان ملل تلقی شده است. بنابراین پیشنهاد می‌شود اهداف 17گانه توسعه پایدار 2030 سازمان ملل متحد و به‌ویژه هدف 11 آن که مربوط به توسعه پایدار شهری است به‌همراه برنامه محیطی سازمان ملل متحد ملاک عمل برنامه‌های محیط‌زیست پایدار شهری، به‌ویژه در کلان‌شهرهای ایران قرار گیرد.