مدلیابی معادلات ساختاری روابط بین قابلیتهای سیستم مدیریت یادگیری (LMS) با تقویت باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیم دانشجویان مجازی دانشگاه اصفهان
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه اصفهان
doi
10.22084/j.psychogy.2018.14825.1662چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر سنجش روابط بین قابلیتهای سیستم مدیریت یادگیری (LMS) با تقویت باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیم دانشجویان مجازی دانشگاه اصفهان بود. روش: روش پژوهش، توصیفی – همبستگی و روش تحلیل از نوع مدلیابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانشجویان مجازی دانشگاه اصفهان در سال 97-1396 به تعداد 311 نفر تشکیل میدادند. حجم نمونه براساس جدول کرجسی و مورگان تعداد 155 بود. روش نمونهگیری، تصادفی ساده بود. برای جمعآوری دادهها از دو پرسشنامه استفاده گردید: پرسشنامه محقق ساخته قابلیتهای سیستم مدیریت یادگیری و پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیم و باورهای انگیزشی (MSLQ) پینتریج و دی گروت (1990). روایی پرسشنامهها تائید شد و پایایی آنها با روش آلفای کرونباخ به ترتیب 97/0 و 91/0 بهدست آمد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS23 و Lisrel صورت گرفت. یافتهها: نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که قابلیتهای سیستم مدیریت یادگیری با باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیم (راهبردهای شناختی و فراشناختی) رابطه مثبت و معناداری دارد (05/0≥P). نتیجهگیری: همچنین نتایج معادلات ساختاری نشان داد که قابلیتهای سیستم مدیریت یادگیری با ضرایب مسیر 79/0، 58/0 و 55/0 بهترتیب 62، 34 و 30 درصد از واریانس راهبردهای شناختی، فراشناختی و باورهای انگیزشی را تبیین مینماید (96/1t≥؛ 05/0P≤).