کانی شناسی اولیه و شرایط محیطی سازند آقچاگیل بر اساس آنالیز ژئوشیمی عنصری در جنوب شرق حوضة خزر
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
2 استادیار پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
3 استادیار پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
4 استاد گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد
5 ادارة زمینشناسی، شرکت ملی نفت خزر، تهران
doi
10.22084/psj.2020.20493.1227چکیده
نهشتههای پلیوسن در شمال ایران شامل واحدهای چینهای چلکن و آقچاگیل از مهمترین عناصر سیستم نفتی در حوضة خزر هستند. واحد چلکن دارای رخسارة قارهای و عمدتاً درشتدانه با سن پلیوسن پیشین- میانی و واحد آقچاگیل شامل رخسارة کربناته- تخریبی سفیدرنگ و سن پلیوسن پسین میباشد. در این مطالعه، سه رخنمون آقبند، سوملی دره و یلی بدراق به عنوان بیشترین ضخامت و قدیمیترین توالیهای ترشیاری در شمال شرقی گنبد کاووس (جنوب شرق حوضة خزر) برداشت شدهاند. هدف اصلی این پژوهش، تعیین کانیشناسی اولیه و تحلیل شرایط محیطی سازند آقچاگیل با استفاده از نتایج ژئوشیمی عنصری در منطقة مورد مطالعه میباشد. تغییرات مقادیر عناصر اصلی و فرعی نمونههای آهکی سازند آقچاگیل و مقایسة آن با نتایج ارائه شده توسط مطالعات مشابه، بیانگر کانیشناسی اولیة آراگونیتی و کلسیت پرمنیزیم است. تغییرات نمودار Sr/Ca در برابرMn حاکی از وجـود یک سیـستم دیاژنتیکی نیمهبسته در زمان رسوبگذاری سازند آقچاگیل در حوضه میباشد. مقادیر بالای Mn در نـمونههـای گلغالب نـشاندهندة شـرایط نیمهاحیایی و مقدار پایین Mn و میزان بالای Sr در نمونههای دانهغالب برشهای مورد مطالعه بیانگر تأثیر دیاژنز جوی (انحلال زیاد) در حوضة رسوبی میباشند. مقایسة مقادیر عناصر اصلی و فرعی با مقادیر استاندارد و میانگین آنها در حوضههای رسوبی مختلف، بیانگر نیمه بسته بودن حوضة رسوبی در زمان رسوبگذاری سازند آقچاگیل بوده و شوری کمتر حوضه به سمت بالای توالی ناشی از ورود آب شیرین و ارتباط آن با دریاهای باز در برخی از مقاطع زمانی پلیوسن میباشد.